มันสมควรแก่เวลาที่จะอัพได้แล้ว (เน๊อะ? ^๐^ )
ไปตามมาตั้งนานแล้ว..แต่ไม่ยอมอัพซะที (ก็ขี้เกียจนี่นา - -" )
เหตุผลอีกเหตุผลคือจะเปลี่ยน bg เพราะถ้าเปลี่ยนไม่เสร็จก็ไม่อัพ เหอๆ
แต่ตอนนี้อัพได้แล้วล่ะ (ยิ้ม)..แต่จะจบมั๊ย อีกเรื่องนึง (ฮ่าๆๆ)

13 Jul 07

วันนี้ไม่มีอะไรเลย..เพราะมาติกาไม่เคยสนใจวันมา (เนื่องด้วยเข็ดจากตามผู้ชายญี่ปุ่น) นั่งทำพัดไปเรื่อยๆ ยันตีสองกว่า(ผู้ชายจะมาแล้วพัดยังไม่เสร็จ ฮ่าๆ)แต่รู้ว่าเฮียฮันมาเป็นกะเหรี่ยงอินไทยแลนด์ก่อนใครเพื่อน ประมาณบ่ายสามกว่า..เฮียก็เข้าดุสิต (อีกแล้ว) ไป ที่รู้..เพราะโอ้มันไปรออยู่ นี่ขนาดไม่ใช่ซินนะ แล้วถ้าซินมาไอ้โอ้มันจะขนาดไหน

แล้วตามด้วยน้องป้อน..เลิกเรียนก็ไปนั่งรอ นอนรออยู่ที่ดุสิต (ประหนึ่งบ้านอีกหลัง) แถมน้องฮึดมากๆ รอเฮีย..เฮียแม่งก็ไม่ลงมาซะที พอน้องเผลออยู่อีกที่..เฮียแม่งลงลิฟต์มา แล้วผงะกับฝูงชนเมืองไทย (ชินได้แล้วเฮีย) แต่น้องฉันก็ยังทะยานอยู่ จนได้เจอลิงอีกสิบตัวที่เหลือ ณ ตอนตีสองกว่า
น้องป้อนบอกว่า ขาวเด้งเว่อร์มากพี่นุ่น อ่ะจ๊ะ..เห็นวอนทึก แต่ไม่เห็นบอม..ขอบใจมากจ๊ะ - -" กำลังจะเข้านอนตอนตีสาม น้องโทรมายิงพอดี..เลยโทรกลับไป ก็นั่งคุยกับน้องไปเรื่อยๆ จนกระทั่งน้องถึงบ้าน..ถึงได้วางสาย นัดเจอกันพรุ่งนี้เช้าที่..โรงแรมดุสิต

14 Jul 07

ตอนแรก..ใครวะบอกจะไปรอกันที่หน้าโรงแรมตั้งแต่ 7 โมง? (ได้ข่าวว่าโอ้กับป้อน..แล้วเป็นไง?)แต่เรากะออกจากบ้านเกือบๆ 9 โมงอยู่แล้ว..แต่ดันมี accident นิดหน่อย ไม่สนใจแล้ว..กวาดบ้านพอ ไม่ถูไม่ทำอะไรให้แล้ว พ่อกับแม่หนีเราออกจากบ้านก่อนเอง..งั้นเราขอหนีบ้าง ขืนทำต่อสายแน่

นั่งรถ 510 ไป..จะไปขึ้นใต้ดินที่จตุจักร โทรหาโอ้..โอ้บอกอยู่สถานีลาดพร้าว เราก็..เออๆ เดี๋ยวเจอกัน แกโดดขึ้นขบวนที่จะไปถึงเลยนะ ฉันอยู่ในขบวนนั้น แล้วเป็นไง? ไอ้โอ้กระโดดค่ะ..แต่แม่งกระโดดผิดสาย แล้วมันวิ่งออกมาไม่ทัน สรุป..ฉันก็ต้องออกมาจากขบวนนั้น มารอไอ้โอ้ตีรถกลับมา (เสียเวลา 4 สถานี)

พอเจอกับมัน ก็นั่งบ่นๆ คุยๆ สักพักเลยโทรหาพี่แจ็คว่ามันออกหรือยัง เพราะตอนแรกที่โทรไปพี่แจ็คบอกว่าเริ่มตั้งขบวนรอกันแล้ว รถถอยไปตรงส้วมแล้ว ปรากฏว่าโชคดีน่าดูเล๊ยยย..มันไป RCA กันแล้ว พี่แจ็คบอกกำลังออก ท่าทางจะไป เราก็เลยเบนเข็มไป RCA (พร้อมชุดครุยไอ้โอ้) กันแทน..ตามข้อมูลจากพี่แจ็ค

ขึ้นจาก MRT ปุ๊บ..มาติกากับอินทิอรก็เรียกมอไซค์บึ่งไป RCA กันเลย ไปถึงก็มีกลุ่มแฟนคลับใส่เสื้อสีบลูรอกันอยู่หน้างาน..เราก็โทรหาพี่แจ็ค พี่แกก็โยนให้พี่ปีใหม่คุยกับเราแทน..กว่าจะหาทางไปตรงที่รถจอดอยู่ถูก แม่ม...ล่อไปเป็นกิโล เดินๆ วิ่งๆ การกุศลเพื่อผู้ชาย..ตะคริวจะกินเอา ตอนแรกก็เดินจ้ำชิวๆ อยู่..พอเสียงกรี๊ดมันดังขึ้นเรื่อยๆ ไอ้โอ้บอกวิ่งมั๊ย? โอเค..วิ่งก็ได้วะ -"- แล้วก็วิ่งตุ้บๆๆ ไปหาช่องทางเข้าหาผู้ชายกันเหมือนโชคเข้าข้าง..วิ่งไปได้ฝั่งน้องบอมนั่งอยู่พอดีเลย เราก็เดินแทรกตัว (อ้วนๆ) เข้าไปในฝูงชน..แล้วเริ่มเล็งถ่ายรูป (ทั้งๆ ที่รู้ว่ามันลบเงากระจกไม่ได้ - -" แต่ก็จะถ่าย)

น้องชายฉัน..มันเป็นอะไรมากป่ะ? สติลฟังแต่ i-pod อยู่นั่นแหละ..ช่วยสนใจกรูหน่อย -"- พี่สาวแกอุตส่าห์แหกตาตื่น อดตาหลับขับตานอนเพื่อทำพัดมาเรียกร้องความสนใจจากแกเลยนะเว่ย สนใจกรูสักนิ๊ดดดดดด～ เพลงในไอพอดมันไม่หายไปไหนหรอกน้องชาย น้องไม่สนใจนั่งกระดิกติงฟังไอพอดไป..อีนี่ก็ส่องน้องชายไป สนุกสนาน (แต่ดูเหมือนบอมมันยังไม่ตื่นดีเลยนะ)

น้องชายมาแบบโฮกกก～ มากมาย ใส่ขาสั้น เสื้อกล้าม รองเท้าผ้าใบ แว่นกันแดด หมวก(กุชชี่ป่ะ?) ใส่ติดเหลือเกิน..รู้แล้วจ๊ะว่าซื้อมาใหม่ แต่ถ้าหัวล้านขึ้นมากรูจะหัวเราะให้

ส่วนเบาะหลังคิบอมก็คือซีวอน..แต่นะตอนนั้น ซีวอนนอกสายตา (บอกแล้ว บอมมา..ใครๆ ก็หลุดโผวะ) ถ่ายรูปมาถึงเห็นว่าซีวอนหันตูดให้กรู (ฮ่าๆๆ) รู้ว่ามีช่วงนึงมันลุก..แต่สายตาฉันสติลอยู่ที่บอม (แหะๆๆ) ส่วนคุณนายโอ้..ชีวิ่งไปโชว์ผ้า(ผี)ดิบให้ทึกกี้ดูเสร็จ ชีก็วิ่งกลับมาหาเรา ประหนึ่งว่ามิชชั่นของชีคอมพลีทแล้ว - -"

สักครู่นึง ซีวอนเริ่มมีรีแอ็คชั่น..เริ่มส่งสายตามามองแฟนคลับ (คิบอมสติลไม่สนใจต่อไป) มันมอง มันเล่น บ๊ายบายสักแป็บ..มาติกาก็หันพัดคิบอมหามัน แล้วชี้ๆ ที่พัดออกแนวว่า เรียกคิบอมให้กูทีดิ..ซีวอน แต่ซีวอนคนดี..ไม่เรียกให้เลย (สู้คังอินน้องฝนก็ไม่ได้..ชริ)

แล้วโอ้มายืนข้างๆ สักพักใหญ่มันก็แย่งพัดฉันไป..แล้วหันด้านคิบอมเข้าหาตัวพวกเรา..นั่นหมายถึงว่า ด้านที่หันออกไปคือด้าน "คิเฮ" สนุกสนานกันน่าดู..สองคนอวบ(และ)อ้วน กระโดดยืดๆแขนชูพัดเรียกร้องความสนใจ จะเห็นได้ว่าซีวอนเห็นก่อนเจ้าน้องชายตัวดีของฉันซะอีก มันมองมา..แล้วมันก็หัวเราะ "หึหึ" (ไม่ได้คิดไปเอง..ไอ้โอ้ก็เห็น ว่าเสี่ยฉ่อยหัวเราะหึหึ เมื่อมองเห็นพัด) ตามมาด้วยพ่อน้องชายที่เริ่มมีสติสตังกลับคืนมา..สงสัยจะตื่นแล้ว มันก็เริ่มหันมามองแฟนคลับบ้างแล้ว..และพัดที่เรากับโอ้ถืออยู่นั้น ยังสติลหันด้าน คิเฮ ออกต่อไป..เรียกร้องความสนใจกันน่าดู พอบอมเห็น (จะว่าเข้าข้างตัวเองก็ได้..แต่ฉันมั่นใจว่ามันมองมาตรงพัดฉันพอดี) มันก็ยิ้มออกมาเลยทีเดียว อยากตะโกนดังลั่นๆ ว่า...mission complete แล้วโว๊ยยยยย~ น้องบอมเห็นพัดแล้ว..พอใจแล้วสำหรับวันนั้น เพราะบอกแล้วออกมาเพื่อให้บอมได้เห็นพัด..พอมันเห็น เราก็หนีบพัดได้แล้ว ไม่ต้องโชว์เรียกร้องความสนใจตลอดเวลา หุหุ(และพัดอันนี้ใครจะเห็นก็ได้..แต่ต้องไม่ใช่ด๊องเห็น เพราะฉันกลัวไม่มีชอตบอมด๊องให้เห็น)

น้องบอม(มอง)เล่นสักพัก ก็นั่งจิบน้ำต่อ (อืมมม～ สุขเหลือเกินนะน้องกรู พี่เมิงเหงื่อแตกพลั่กๆ อยู่เนี่ยเมิงเย็นสบาย..ไม่เป็นไร แลกกับรอยยิ้มน้อง พี่ยอมค่ะ ^,^)

หลังจากมองกันมาจะเต็มอิ่มจะอ้วกแล้ว..รถก็ทำท่าจะเคลื่อนออกล่ะ เริ่มถอยหลัง ตอนนั้นเองเราถึงได้มองเห็นว่า..ชั้นล่างของรถบัส มันมีสต๊าฟนั่งอยู่ด้วยว่ะ (มีหน้าตาไม่ใช่พี่การ์ดอยู่ด้วยอ่ะ..สต๊าฟนั่นแหละมั้ง) ตอนแรกเราก็เฮือก..เพราะว่าแฟนคลับเดินล้อมรถเลยไง หน้ารถ ข้างรถ เต็มไปหมด (เราก็หนึ่งในคนที่เดินอยู่ฝั่งข้างคนขับ..แต่แน่นอน ฉันห่างรถ เพราะชีวิตฉันยังต้องตามผู้ชายอีกหลายงาน ไม่สมควรเอามาทิ้งกับงานนี้) เราก็มีลอบมองหน้าตาสต๊าฟว่าเขาเครียดกันรึเปล่า..มองไปก็โล่งอก ไม่นิ..พี่แกมองแฟนคลับแล้วก็ยิ้มกันด้วยซ้ำไป ไม่มีทำหน้าเครียด หน้าดุหน้าทะมึงตึงตังใส่เลย..เรานี่ก็โล่งใจโคตร (อย่างน้อยตอนเช้าวันนั้น เขาก็ไม่มองแฟนคลับแบบแย่ๆ ล่ะว๊า～)

สักพักเริ่มนึกได้ว่าเขมวราสั่งไว้ว่า..พี่นางฟ้าของฉัน (แต่ตอนนี้ของใครก็ไม่รู้) เลยบ๊ายบายคิบอม..เดินไปสู่ฝั่งทึกกี้..ตอนนี้มาติกากับอินทิอรก็เดินกันด้านหน้ารถเลยทีเดียว ยังคุยกันฮาๆ อยู่เลย..เหมือนไปเดินขบวนประท้วงขับไล่อะไรสักอย่างเลยเน๊อะ? ฮ่าๆๆ..คุยๆ กันอยู่ก็เจอพี่เจี๊ยบ..รายนี้ก็ตายไปกับฮยอกแจแอทแทคเรียบร้อย เดินๆ อยู่สักพักก็แตกแถวหายไปไหนก็ไม่รู้..รีบตามล่าหาโอ้ก่อนเลย แล้วรีบบอก..หลงกันยังไง เจอทางออกหน้าถนนใหญ่เลยนะ

แล้วไปๆมาๆ มาติกาก็จับพลัดจับผลูมาอยู่ฝั่งทึกกี้เรียบร้อย ตอนจังหวะรถจะตีโค้งเลี้ยวเพื่อตั้งลำ เจอเพื่อนน้องมิ้นท์พอดีเลยเข้าไปทัก แล้วก็ยืนมองชินดงที่พยายามเอาคอยืดให้พ้นสติ๊กเกอร์ตัว S น่ารักน่าดู..ชินดงเล่น ยิ้มแย้มดี..ชินดงคนดี ^o^..ดีน่าดู เห็นพัดคิเฮฉันแล้วทำตัวเหมือนซีวอนเด๊ะ! หัวเราะ "หึหึ" เนี่ย..เอาเถอะบอกแล้วใครเห็นก็ได้แต่ต้องไม่ใช่ด๊อง แล้วพอตอนรถเริ่มเดินหน้า..ทึกกี้ยังสติลนางงาม นางฟ้า เล่นกับแฟนๆ ต่อไป (เออ..ลาก่อน เก็บให้ฝนได้เสร็จ ขี้เกียจเดินตามต่อ) เลยเดินช้าๆ หยุดยืนให้รถผ่านหน้าไปดีกว่า เฮียฮันก็สติลอ่านหนังสือ..ไม่สนใจอะไรเลย - -" แล้วตั้งน๊าน～นาน ซองมินมาเปิดม่านเอาตอนรถวิ่งเร็วๆ อ่ะนะ มันก็ไม่เรียกว่าเปิดหรอก..เรียกว่าแค่แง้มดีกว่า แต่เผอิญเห็นปุ๊บรู้ปั๊บว่าซองมินอ่ะ (ออกแนวเหมือนตอนตามคัตตุน เห็นแค่ฟันโผล่พ้นม่านก็เสือกตอบคนอื่นที่ถามได้ว่านั่นคือคาเมะ..เหอๆ) แล้วรถก็วิ่งฉิวจากไป

เราก็รอเรียกแท๊กซี่กันแถวนั้นแหละ ยืนๆ อยู่..ก็โทรคุยกับป้อนไป ให้น้องมาหาจะได้ไปตามด้วยกันต่อเลย แล้วก็เจอน้องป้อน..เราก็เดินไฟทหาแท๊กซี่ต่อไป พอหาได้ก็กระโดดขึ้นกัน..ให้โอ้ที่ของเยอะที่สุดโดดขึ้นหน้าไป ด้านหลังก็มีเรา น้องป้อน และเพื่อนโรงเรียนน้องอีกสองคน มุ่งหน้าไปธันเดอร์โดม (จากสายข่าว..พี่ปีใหม่ บอกไปเลยๆ) พี่คนขับก็ขับได้ใจดี..ขับจนแบบว่าจ่ายเงินนี่ตีคู่รถ SJ เลยเหอะ แล้วเราก็จ่ายเสร็จก่อนอีกตะหาก ไปจอดๆ รอด้านข้าง..เผื่อแม่งแกล้งเปลี่ยนใจกะทันหัน จะได้ตั้งลำทัน แต่มันก็ไม่ได้แกล้งแต่อย่างใด..มันมุ่งหน้าไปธันเดอร์โดม ขับตามกันสนุกสนาน แต่เอาเหอะ..ไม่ต้องตีคู่ แค่ตามไปไม่หลุดก็พอแล้ว มาเสียเวลาตรงหน้าธันเดอร์โดมเนี่ยแหละ ที่ต้องลงจากแท๊กซี่เดินเข้าไปเอง ร้อนเฮ้ๆ

เดินเข้าไปซื้อน้ำกิน แล้วก็เดินเล่นชิวๆ ระหว่างแมงมุมจัดการซัมติง..แต่เผอิญโชคร้ายนิดหน่อย ช่างมันเต๊อะ..เดินๆ ไปก็เจอฝูงชนร้องเรียกอะไรสักอย่าง เราก็ตีตัวออกห่าง..ไม่อยู่ด้วย คิดได้คุยกับน้องได้ไม่ทันไร มันก็เป็นจริงๆ สต๊าฟของ AF นั่นแหละมาไล่..ไล่ยังกับหมูยังกับหมา แม่ง -"- ดุกว่าสต๊าฟ SJ อีก..กูยืนเฉยๆ ไม่ได้ทำห่าอะไรเลยก็มาเล่นกวาดพวกกูไปด้วย (╬￣皿￣)凸

ก่อนโดนไล่ทักน้านีกับป้าก้อยไปด้วย แล้วใช้ป้าแกถ่ายรูปให้ (ฮ่าๆๆ คนดีจริงฉัน) สภาพแต่ละคนเริ่มดำ เริ่มโทรม..น้องป้อนยังดูดีอยู่ แต่ฉันกับไอ้โอ้..เยินกันไปเรียบร้อยแล้ว - -"

พอโดนไล่แล้ว..เรากับป้อนก็เลยกะว่า ไปหาร้านเนตดีกว่า จะได้ส่งเมลล์ทำเรื่องเดินการกุศลกัน ว่าแล้วสามสาวก็นั่งรถออกไปกันทันที ออกไปหน้าปากทาง..แม่งไม่เห็นมีร้านเนตเลย (หรือหาไม่เจอกันเองวะ?) มอ.ฉันยังมีเกลื่อนเมืองกว่านี้อีก -"- ตอนแรกจะกลับธัเดอร์โดมกัน..แต่คิดไปคิดมา ไปเซ็นทรัลลาดพร้าวกันเลยดีกว่าว่ะ จะได้ไปเล่นเนตหาอะไรกิน

ไปถึงเซ็นทรัลก็รีบไปนั่งโจ้ OISHI RAMEN ยี่ห้อที่น้องนุ่นเกลียดที่สุด..เอาวะ คิดว่าเข้าไปนั่งกินชาเขียวรีฟิลแล้วกัน..กว่ามันจะมาเสิร์ฟสามชาติเศษผ่านไป แล้วก็กินไปคุยไป ป้อนหาบัตร AF ไปพอดีเห็นนาฬิกา ไอ้โอ้ตายแน่ เพราะว่ามันบ่ายโมงแล้ว...แล้วโอ้นัดฝนไว้ที่เอกมัยตอนบ่ายโมง โอ้เลยรีบลุกออกไป..แล้วมันก็ไม่รอดจริงๆ ทำเอาฉันกับน้องป้อน..สยองได้อีกนะไอ้โอ้

ระหว่างโอ้ไป..พอเรากับน้องป้อนอิ่มหนำสำราญ ก็ไปเดินชอปปิ้งเตรียมทำป้ายกันเพื่อเชียร์ลูกโป่ง (และเฮียฮัน) ซื้อเสร็จก็เดินหาห้องน้ำเข้ากัน..แล้วฝนก็มาถึงเซ็นทรัลพอดี (พร้อมองค์ลงประทับ) ต่อจากนั้นก็ไปแสกน id ของฝนแล้วไปส่งเมลล์กันต่อ หลังจากนั้นก็มุ่งหน้ากลับโรงแรม (ส่วนคุณนายโอ้..ไป RCA เรียบร้อย)

ไปนั่งคุยกันจนเย็นใช้ได้ (หลังจากเห็นรายการสตอฯ เก็บกองกันนานแสนนาน) พวกมันก็ลงมาซะที ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม..ไปยืนฝั่งเดิมที่คิบอมนั่งเมื่อเช้า แล้วความมั่นใจก็ถูกทำลายไป..เมื่อฝั่งที่ยืนรออยู่นั้น ไม่มีคิบอม (ดีที่พี่ตาลบอกว่าถึงอยู่อีกฝั่ง น้องชายก็ไม่เปิดม่านเหอะ) ฝั่งที่ยืนอยู่ก็เลยได้..ทึกกี้สติลนางงามมิตรภาพต่อไป น้องอุคโผล่ข้ามสต๊าฟมามอง (ซึ่งอีนี่ไม่เห็นน้องอุค เห็นแต่สต๊าฟผู้หญิง..มาเห็นเอาจากกล้องที่ถ่ายคลิปไว้) แล้วก็ตามมาด้วยคังอิน..คนดีน่าดู มองหาพัดกับป้ายตัวเอง พอเจอไม่ใช่พัดมัน (ฉันถือด้านคิบอม) มันก็หุบยิ้ม..ยิ้มๆหุบๆ (เอ๊ะ! หรือมันเล่นหน้าหลายอีโมอยู่วะ?..อาจจะเป็นไปได้) แล้วก็สต๊าฟผู้หญิงเบาะถัดมา พัดมาอีกซึงฮวาน (คนนี้เราจะผ่านไปไม่พูดถึง ยังสติลเคืองจากครั้งซีวอนอยู่) เราก็รีบเบนกล้องหนีซึงฮวาน (ทีงี้ทำไมไม่กระโดดลงมาเอามือปิดกล้องบอก no photo อีกล่ะ..ชริ) หันไปหาชินดงดีกว่า..ชินดงน่ารัก เล่น ยิ้มตลอดเลย (เอาล่ะ..ท่าทางจะหลงชินดงคนดีซะแล้ว..อีนี่แพ้คนดี แต่คิบอมแรงกว่า ฮ่าๆๆ)

หลังจากนั้นผู้คนก็วิ่งขวักไขว่ ปาดหน้ารถกันน่าดู..น่ากลัวว่ะ เรานี่เดินเลียบๆ รั้วออกไป MRT ดีที่พี่ทิวจับเราไว้ ไม่งั้นเราคงหลุดจากกลุ่มแน่ๆ อ่ะ แล้วด้วยการเตรียมพร้อมอย่างดี..วิ่งเข้าไปปุ๊บแตะบัตรปั๊บ สรุปกลุ่มเราเป็นกลุ่มแรกที่นำลงใต้ดิน (เพราะแทบทุกคนมีบัตรกันหมด) มีคนขึ้น MRT กันเยอะน่าดู..เอาเถอะ มันโอกว่าไปรถติดๆ อยู่แล้ว พอถึงสถานีเพชรบุรี..ก็ลงเดินหาแท๊กซี่กัน รถก็ติดแท๊กซี่ก็เล่นตัว..มาติกาเดินปาดหน้ารถปอ. ที่จอดอยู่แต่กำลังจะเคลื่อนตัว(โฮกกก～ ทำลงไปด้วยอารมณ์นอย..เกือบแล้วมั๊ยล่ะกรู - -") สรุปเดินตั้งไกล..น้องป้อนหารถได้ตรงทางออกนั่นแหละ แล้วก็มุ่งหน้าไป RCA กัน..เหนื่อย ร้อน นอย คนเยอะมาก..ไปยืนหลังเวทีกัน (จริงๆ ตอนนั้นมั่วนิ่มเดินเข้าไปก็เดินได้นะนั่น แต่เห็นไม่มีใครเดินมาเราก็เลยไม่เดินต่อ..ไม่เห็นมีการ์ดคนไหนกันเราสักคน เดินผ่านการ์ดอย่างชิวๆ)

ก็เลย..เอาวะ รอเก็บตอนบนรถแล้วกันนะ ก็เลยยืนมองจากหลังเวที จนฝนบอกให้มองผ่านกระจกซิ..อีนี่ก็ต้องเขย่งมาก จนจะหงายท้อง จะตะคริวกินหลายรอบล่ะ..แล้วก็ผ่านเวลาแสนทรมานไปซะที (ดีนะ เรามีกองกำลังอยู่ด้านหน้า)

พอพวกมันขึ้นรถเสร็จ..เอาล่ะ เวลาของพวกหลังเวทีมาถึงแล้ว (ได้อย่างเสียอย่าง..โอเค คุ้ม!) แล้วบอมนั่งอยู่หน้าเฮียฮัน (บ่งบอกมาก..ว่าเรากับน้องป้อน หนีกันไม่พ้น) ตอนแรกขึ้นรถไปเฮียก็ซับเหงื่อ (ท่าซับนี่..ผู้หญิงอย่างกรูยังอาย)กระดกน้ำเอื้อกๆๆ (น้ำทิพย์ซะด้วยนะ) ส่วนน้องบอม..ไม่สนใจแฟนคลับเลย ยื่นหน้าคุยกับสต๊าฟอยู่..โอเคน้องไม่หันมา พี่หันไปมองเฮียฮันก่อนก็ได้วะ เพราะเฮียเล่นอยู่..ตาย ตายไปเลย หลังจากที่ตอนเช้าเฮียไม่มีรีแอ็คชั่นใดๆ ตกดึกเฮียคึก..เล่นใหญ่เลย มีส่งจูบผ่านกระจกรถด้วย ตายกันเป็นแถบ～

แล้วรถก็เริ่มถอย..ถอยไปเรื่อยๆ เราก็ไปก่อม็อบขับไล่หน้ารถเหมือนเมื่อเช้าเด๊ะๆ สต๊าฟถ่ายทึกกี้กับด๊องพูดๆๆ (นั่งอยู่แถวหน้าสุด ฝั่งคนขับ) แล้วก็ถ่ายแฟนเพลงไปด้วย อีนี่ตกใจ..สต๊าฟถ่ายมา เอ๊ะ! ถ้าติดกรูนี่มีอึ้งนะ..เพราะพัดที่ชูอยู่พอดีคิบอมหันเข้าหาเรา (งั้นแสดงว่าที่หันออกไปก็ด้าน...... ไม่ได้ตั้งใจนะโว๊ยยย～) แล้วสักพักน้องสะใภ้ก็ไปแย่งกล้องมาถ่ายซะเอง..สนุกเขาล่ะ อีนี่ก็รีบหันด้านคิบอมออกทันที (บอกแล้ว..ด๊องคนเดียวเท่านั้น บุคคลต้องห้ามสำหรับพัดนี้) พอกล้องผ่านไปก็หันอีกด้านออก..พลิกไปพลิกมาสนุกสนาน พี่นางฟ้าก็มองดูแฟนๆ อย่างเพลิดเพลิน..เอาเถอะพี่ ตามสบาย!

ถอยไปได้สักพักรถก็จอดอีกรอบ...เฮียฮันก็โบกมือบ๊ายบายใหญ่เลย น้องบอมไม่รอช้าคุยกับสต๊าฟเสร็จ หันมาเรียกเรตติ้งมั่ง..บ๊ายบายให้แฟนๆ พร้อมรอยยิ้มพิฆาตใจ(ณ เวลานั้น..เฮียฮันก็หายออกไปจากกล้องและสายตาของมาติกา) น้องบอมเขียนรูปหัวใจที่กระจก อ๊างงงง～ มาติกามืออ่อนแรงเลยทีเดียว กล้องที่จับภาพอยู่ตกลงมาเลยทีเดียว..น้องชายจะฆ่ากรู～ (>o<) แล้วนอกจากเขียนหัวใจให้สองสามรอบ..น้องบอมก็พับกระดาษเป็นรูปหัวใจ เอามาแปะกระจก...โฮกกก～ ตายเด้งที่สอง ไม่ให้รักน้องชายคนนี้ได้ไงไหววะ..ตายๆๆๆ อีนุ่นจะตายแม่งตรงนั้นแหละ

หลังจากนั้นรถก็เตรียมตัวออกจาก RCA เราก็เดินไปตรงฟุตบาทเมื่อเช้า ยืนส่องรอส่งรถ..แล้วรถก็ไป โดยเห็นด๊องก้มทำไรอยู่ก็ไม่รู้..แวรถก็ผ่านไปอย่างเร็ว (โดยที่อีนี่ก็สายตาไปไวมาก จับได้ซองมินอีกแล้ว ฮ่าๆๆ..ปุ๊กลุก) พวกมันไปธันเดอร์โดม พวกเรายังสติลหารถแท๊กซี่อยู่ ตอนนั้นแยกจากฝนแล้ว..มีเรา น้องป้อน หลิน แล้วก็พี่ทิว ไปธันเดอร์โดมด้วยกัน ส่วนฝนกับโอ้ไปหาพี่สุก่อนที่จะกลับมอ.มันกันไปซ้อมรับปริญญาวันรุ่งขึ้น)

ไปถึงธันเดอร์โดม..ก็ตามล่าหาบัตร จนได้เข้าไป..ตอนต่อแถวเข้านั้น พี่เขาบอกว่าน้องครับเอาป้ายอะไรไปวางไว้มุมโน้นด้วยนะครับ น้องป้อนก็เอาไปวาง เราก็เลยถาม..ทำไมหรือคะ? ทำไว้จะไปเชียร์ลูกโป่งเนี่ย (และเฮียฮัน บายน้องป้อน) พี่เขาก็บอกว่า..วันนี้มีนักร้องเกาหลีมาด้วย เขากลัวว่าจะเอาป้ายไปชูกัน ซึ่งมันไม่ใช่การเชียร์ AF มันคนละงานกัน ก็เลยกันไว้น่ะครับ เราก็ค่ะ..แล้วคิดอยู่ในใจ ก็พวกกรูเนี่ยแหละ ที่ตามพวกมันมา (ฮ่าๆๆ) ไม่ให้เอาเข้า..เราไม่เอาเข้าก็ได้..เชียร์ด้วยใจ

เข้าไปเจอที่นั่ง..แอบอึ้ง ที่นั่งหาย หายไปกับพี่จิ๊บ นวรัตน์และผองเพื่อน..เราเลยได้ที่แถวหน้าขึ้นมาอีกแถว ตรงกลางเวที โฮกกกก～ ล้อมรอบไปด้วยซีลีปมากมาย ด้านหลังก็คอมเมนท์เตเตอร์ รอบข้างก็ไฮโซไฮซ้อ..บัตรนี้มันช่างน่าขนลุกจริงๆ

นั่งดูไปนั่งดูมา..ได้น้องต้อล V9 กลับมาเลย (โทษน้องป้อน..มาทำเราหลงเด็ก) ชอบเสียงของลูกโป่ง..เสียงเขาดีมากๆ เลยอ่ะ แล้วเราก็คุยกันว่า..ไว้น้องป้อนสอบเสร็จ เราจะไปดู AF กันอีก (ฮ่าๆๆ)

นั่งๆ ไป..ยังคิดอยู่เลย ข้างหน้าเป็นคุณแม่ ข้างๆ คุณแม่มีคุณลูก (ซึ่งหลังๆ คุณแม่หันมาคุยกับพวกเราบ๊อย～บ่อย)..อย่าบอกนะว่าคุณลูกชอบ SJ เหมือนกันน่ะ..สรุปคิดไม่ผิดเลย พอแฮงบกเท่านั้นแหละ SJ ออกมาเท่านั้นแหละ เลยรูว่าน้องชอบคิบอมเช่นกัน..แล้วกระจุกนี้ พวกเราเด่นกันไปเลยทีเดียว รอบข้างไม่มีเลย..มีแต่ผู้สูงวัยกว่าเรา โฮะๆๆ ตอนแรกยืนขึ้นกันหมดเลยเหอะพวกเราอ่ะ..หันไปมองบนๆ มียืน..เราเลยยืนมั่ง แต่สักพักก็ค่อยๆ ไถลงเก้าอี้..กลัวบังคนอื่นเขา (ยังคิดได้ - -") แต่ตาย..ตายไปเลย น้องบอมน่ารักมาก เอาวะ! ไม่ได้ UF แต่ได้ AF แบบนี้...เกินคุ้ม!!!!

ฮยอกแจน่ารัก..สดใสมากมาย

น้องสะใภ้ลิงโลด..คึกน่าดู โด๊ปไรมาจ๊ะ ^^

บอมน่ารัก..หมอนหล่อแฮ่～♥
(ยามเมื่อNo.1 มาประชันกับ No.2)

F∪LL　 ◑f 　HaΡｐi∩∈sS

พี่ตาล..ตายสถานเดียว

Credit pic :: น้องป้อน (ขอบคุณก๊าบบ ที่ให้ไถมา)

น้องบอมน่ารักมาก..ไม่ไหวแล้ว ฮยอกแจก็แอทแทคป้อนนะ...แต่เฮียฮันเนี่ย น้องป้อนรับไปเต็มๆ เลย เอาเถอะ..เราได้บอมจนอิ่มเลยทีเดียวคืนนั้นอ่ะ หลังจากแสดงกันเสร็จคังอิน ชินดงก็ต้องกลับก่อน..อาจจะมีหลายคนตามไปส่ง อาจจะมีหลายคนออกก่อน AF จบ..แต่เราสามคนสนุกสนานกับการนั่งดู AF ต่อ

บั้นท้าย..ชายหนุ่ม (>w<)

หลังจาก AF จบ..ก็เดินเรื่อยๆ ชิวๆ ออกมากินน้ำ เตรียมตัวกลับ..คุยไปคุยมา ไอ้ข่าวที่ว่าเฮียฮันจะกลับคืนนี้ด้วยนั้นก็เปลี่ยนเป็นเฮียกลับพรุ่งนี้ แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว..ก็เลยวกกลับโรงแรมกันอีกรอบ งวดนี้นั่งแท๊กซี่กันไปสามคน พลาดไปแป็บเดียวเอง..เราไปช้าไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำไป เพราะว่าแท็กซี่เข้าผิดเลน...โฮกกก～ เสียดายอ่ะ แต่พี่ปีใหม่บอกว่า..เฮียฮันยิ้มแป้นแล้นเข้าโรงแรมไปแล้ว แต่น้องป้อนกลัวมันออกมาอีกไง..ก็เลยยืนเฝ้ามันอยู่หน้าโรงแรมจนตีสองนิดๆ ถึงได้กลับบ้านกัน (ลากน้องกลับมาบ้านเราเป็นเพื่อน..พี่ที่ดีจริงๆ - -")

กลับมาถึงบ้านตีสามสิบห้า..อาบน้ำ เปลี่ยนชุด ล้างหน้าล้างตา...นอนมั๊ย? ไม่!!--นั่งเล่นเนตจนตีสี่ น้องป้อนก็สลบไปก่อน แล้วตามด้วยเราตีสี่สิบห้า เข้าสู่นิทรา　

15 Jul 07

โทรศัพท์ปลุกตอนหกโมงกว่าๆ ตื่นไปหยิบมันมาปิดงีบต่ออีกนิด..แล้วโทรหาพี่แจ็ค พี่ปีใหม่..เจ๊แกก็บอกว่ากำลังจะออก คุยกับพี่แตงโมไว้..พี่แตงโมก็แพลนมาให้หมดเลย..เวลาที่เฮียจะไป (แล้วมันก็เป็นตามนั้นจริงๆ)

หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็โดนบังคับให้กินโจ๊กก่อนออกจากบ้าน..สองพี่น้องออกกันอย่างชิวมาก ออกแล้วก็ไปแวะส่งแฟกซ์ที่เมืองเอกก่อน แล้วพ่อก็ไปส่งขึ้นรถที่เซียร์..ตอนแรกกะไปรถใต้ดินกัน ไปๆมาๆเปลี่ยนใจนั่งแท็กซี่ไปยาวเลยแล้วกัน...ก่อนจะไปถึงโทรหาพี่แจ็คอีกรอบ น้องป้อนเฟลไปเลย เฮียฮันไปแล้ว..ไปสุวรรณภูมิแล้ว เราก็เลยถามว่าจะไปมั๊ย? ไปสุวรรณภูมิแทนมั๊ย? ป้อนนั่งร้องไห้อยู่หลังรถบอกไม่ไปแล้ว ไปโรงแรมเหอะพี่..ไปก็ไม่มีบัตรเข้า ไม่มีประโยชน์....สงสารน้องว่ะ T^T

ไปถึงไปยืนรอ..นานมากกกกกก ยืนคุยไปตากแดด เป็นหมูหลายแดดไป (-*-) ด้วยความรักกันดี..ยืนอยู่กระจุกซ้ายมือของรถกันหมด (ฝั่งบอม) แล้วเราก็เดาไม่ผิดว่าบอมนั่งฝั่งนี้ แต่..กูเฟล!!! เพราะแม่งปิดม่านยกแถบ แล้วฝั่งขวาเปิดโล่งหมด..กรูล่ะเครียด ตอนแรกกะย้ายฝั่งก่อนรถออกแล้ว..แต่ไม่ได้ย้าย อยู่แม่งตรงเดิม พอรถเคลื่อนเลยห้องน้ำไป สงสัยไง..เลยเดินไปแว๊บดูหน่อย พอเห็นว่าเปิดก็เดินกลับ เพราะมันไม่มีบอม เดินไปก็เท่านั้น..ปลงกับชีวิตเร็วดีเน๊อะ? (- -") แต่ตั้งปณิธานไว้แล้วว่า..นับแต่นี้ต่อไปทั้งวัน ถ้าเอะใจ หรือลังเลใจอะไรที่จะเปลี่ยนใจ..เปลี่ยนใจไปซะ ไม่งั้นแกจะเสียใจไปทั้งวัน!

พอน้องๆ ไป..เรากับป้อนก็เดินกันชิวๆ หาที่ส่งแฟกซ์อีกรอบ ร้องกันแต่เพลง "แฟกซ์มีปัญหา~" สนุกสนาน ส่งเสร็จค่อยไปขึ้น BTS ไปสยามกัน...พวกมันเข้าไปนานแล้ว (อีสองพี่น้องเพิ่งไปถึง..สาบานว่านี่ตามกันอยู่?) ตอนแรกก็ไปเดินๆ รอบๆ บริเวณนั้น..แล้วก็เดินเข้าสยามเซ็นไป..ไปนั่งดูเอ็มวี ใครเขาวิ่งเขาเดินจ้ำผ่านไปยังไง..สองพี่น้องไม่สน (กรูชิวกันจัดเกินไปแล้ว) เห็นแล้วล่ะ..ว่ามีทเสร็จแล้ว แล้วไง?--ก็นั่งดู MV Snow dream กันต่อไปเรื่อยๆ จนสักพักใหญ่ๆ ถึงได้เดินออกไป เดินไปโทรคุยกับพี่นุ่นไป..ตอนแรกกะร่วมขบวนไปกับพี่นุ่น พี่คุ เพราะว่ารถตู้พี่มีที่เหลือ แต่สุดท้ายเปลี่ยนใจ..เพราะเดี๋ยวเราต้องออกไปสุวรรณภูมิกันก่อนอยู่แล้ว

ออกมายืนรอ..รถเริ่มเคลื่อน น้องป้อนสติลเฟลต่อเนื่อง..ฉันก็สติลโคตรเหนื่อย (T ^ T) คุยตกลงกับป้อน..ถ้าพลัดหลงกัน เจอตรงท่อประปานั่นนะ ว่าแล้วเราก็ไปยืนอยู่ฝั่งซ้ายของรถเหมือนเดิม..แต่ยืนอยู่หลังรถเลย เกาะรั้วกั้นไว้..สักพักเริ่มเห็นหัวสต๊าฟหรือใครก็แล้วแต่บัง เริ่มเอะใจ..แล้วกูจะเห็นมั๊ย? ประตูรถมีสองประตู ถ้ามันขึ้นประตูหน้า..วันนี้กูคงเฟลและเซ็งแบบต่อเนื่องตามป้อนไปอีกคนแน่ๆ เลยคุยกับพี่ชุดส้ม (เหมือนชื่อที่ชุดจะเป็น fireman นะ..แต่มาทำหน้าที่ รปภ. ซะงั้น ฮ่าๆๆ) เพราะตอนแรกพี่แกคุยกับตรงกระจุกเราก่อน เห็นท่าทางพี่คุยสนุก ไม่ดุดี..เลยใช้พี่ซะเลย บอกพี่สุดหล่อ..พี่คะฝั่งขวาของรถม่านเปิดหรือปิดอ่ะ? (เพราะฝั่งซ้ายสติลปิดแน่นิ่ง) ตอนแรกพี่แม่งเบลอ ดูหลังรถให้เพื่อ? (-"-) เราเลยบอกฝั่งขวาพี่ๆ จะเข้าข้างหลังทำเพรื่อ??? พอพี่บอกว่าม่านเปิดน้อง โอเค..ขอบคุณมากค่ะพี่ ขอบคุณพี่หล่อสด(ในนั้น)เขาเสร็จ..ก็เดินไปฝั่งขวาทันที เดินหามุมไปเรื่อยๆ ก็ไปได้อยู่ข้างรถตู้แกรมมี่ ที่มันขนของอ่ะ..ไม่เบียดใคร ชอบ

และแล้วพวกมันก็เดินมาซะที..ถ่ายวีดีโอเก็บไว้ก่อน..ยังไงต้องเก็บพี่อีทึกไปให้ฝนและโอ้ (ที่ถูกกักกันเยาวชนอยู่ในห้องซ้อมรับปริญญา) สักพักมาติกาเริ่มเขยิบไปทางขาเรื่อยๆ เพื่อหามุมลบเงากระจกออก พี่อีทึกคึกเน๊อะ? ทั้งเล่น บ๊ายบาย สวัสดีครับ สารพัดอย่าง..สักพักเริ่มเคลื่อนกล้องไปที่นั่งแถวหลังทึก อืม..สต๊าฟ ผ่านไปเรื่อยๆ ฮยอคแจกับเยซอง ถึงกับอึ้งไป 5 วินาที และแล้วก็ได้เห็นเยซองซะที แม่งเท่ห์..หมอนหล่อแฮ่~!!! แล้วก็เลื่อนกล้องกลับมาหาทึกกี้กับด๊องต่อจนรถเคลื่อนออกไป

ตอนรถออก ฉันอุตส่าห์ยืนเฉยๆ ไม่สวนทางกับใครแล้วนะ เสือกมีนังชะนีตัวไหนไม่รู้มาผลักกูซะกระเด็นแถมไม่ขอโทษอีกต่างหาก..ที่บ้านไม่สั่งสอนมารึไง? สถุนไปหน่อยมั๊ย? -*- แล้วก็โชคดีของเราที่ยืนตรงนั้น แค่หันหลังไปหน่อยก็เจอน้องบอมแล้ว ยกแขนพาดหน้าต่างไว้แบบบิดขี้เกียจ ฮ่าๆๆ ก็มองน้องเล่นนิดนึง (นิดเดียวจริงๆ) เอาวะ..วันนี้เจอหน้าบอมแล้ว คุ้มแล้ว..และต่อจากนี้ไป ฉันจะโชคดีทั้งวัน!!! (ถ่ายรูปไม่ทัน..ทันแต่ซองมินเล่น ชอบเล่นตอนรถเคลื่อนนะปุ๊กลุก)

พอรถเคลื่อนออกไป..รถตู้ตามไปจ้าละหวั่น เราก็เดินไปหาป้อน..ป้อนถามตามมั๊ยพี่นุ่น? เราก็ถามกลับแล้วป้อนอ่ะ ได้ฮยอกแจมั๊ย? ป้อนบอก ตาย!! โอเค..ในเมื่อฮยอกแจทำป้อนตาย คิบอมทำพี่ตายเช่นกัน..งั้นเราก็ตามเถอะ โทรหาพี่แจ็ค..พี่แจ็คโยนให้พี่ปีใหม่คุย พี่ปีใหม่บอกว่า..ให้ไปรอที่โรงแรมเลย เรากับป้อนก็ไป..แล้วไง ชิวจัดอเกน..ไปยืนถ่ายรูปคัทเอาท์กันสนุกสนาน ต่อด้วยยืนคุยกับคนรู้จักต่ออีก

พวกมันไปถึงโรงแรมตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้..รู้แต่ถึงก่อนเราสักพักใหญ่ๆ สองพี่น้องเดินแบบชิวๆ ถ้าบอกไปเดินกินลมชมวิวนี่เชื่อเลย พอมองไป..อ้าวรถอยู่โรงแรมแล้วนี่? เราก็เลยไปนั่งกิน Mc กัน (ไฟล์ทบังคับจากมาติกา) นั่งกิน นั่งคุย นั่งดูรูป ฟังเพลง นอนหลับ คุยโทรศัพท์...ผ่านไปหลายชั่วโมง เลยคิดว่าเคลื่อนย้ายทัพเหอะ ก็เลยเดินออกจากแม็คไป ปรากฏฝนตก..สองพี่น้องก็เลยยืนอยู่ตรง BTS กัน แล้วน้องป้อนก็ว่างจัด..เอากล้องส่องทางไกลมาส่องเล่น ทดสอบสมรรถภาพกล้องเล่น..เราก็เลยร่วมด้วยช่วยกัน ควักกล้องส่องของเราออกมาส่องด้วย แล้วก็แจ็คพ็อต..จากตอนแรกไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ เคลื่อนไหว สักพักเริ่มมีใครสักคนไปตบโคมไฟหัวเตียงให้เคลื่อนไหว แล้วมันก็ไปนั่งดูทีวีอย่างแน่นิ่ง (จนนึกว่ามันหลับไปแล้ว) สองพี่น้องเลยส่องต่ออย่างสนุกสนาน..เพื่อรอลุ้นว่ามันคือใครวะ? รอแล้วรอเล่า..จู่ๆ มีคนใส่ชุดคลุมเดินมาหาคนที่นั่งอยู่ แต่เดินมาห่างจากประตูไปหน่อย (มันมืดๆ) เดินมาแล้วก็กระโดดๆ เล่นเป็นเด็กมาก แล้วมันก็เดินออกไปจากวงโคจร...ชอตนี้ป้อนไม่เห็น เราเห็นคนเดียว ยืนมองกันไปเรื่อยๆ มีคนเข้าๆ ออกๆ มุมกล้องหลายรอบมากสักพักก็มีคนมากระโดดเล่นบนเตียง (มึงเป็นเด็กเล็กๆ กันหรือไง?)แล้วก็เริ่มนั่งคุยนั่งกินขนม..จริงๆ มันนานมากกว่าพวกมันจะปิดไฟพรึ่บทั้งสองห้อง นานจนเราสองคนอิ่มฮยอกแจไปเลยทีเดียว (ที่รู้ว่าฮยอกแจ เพราะมันยืนบิดขี้เกียจ ท่ายืน รูปร่าง และทรงผมมันฮยอกแจชัดๆ) มีคนอยู่ข้างๆเรา เหมือนจะไม่เชื่อ เพราะเขาเดินผ่านไปหลังจากยืนมองแบบเราสักพัก ฮ่าๆๆ..ไม่มีใครส่องเลย ข้างล่างก็ไม่มีแหงนมอง มีแต่สองพี่น้องอิ่มเปรมกันสองคนจากมุมบน ^0^

หลังจากนั้นพี่ตาลกับหลินก็มาหา..คือพี่ตาลเห็นฮะจิบังสำคัญกว่าเบี้ยอ่ะ (ฮ่าๆๆ) กำลังว่าจะไปสุวรรณภูมิเลย..แต่จู่ๆ มันเสือกเอารถตู้ออกสองคันซะงั้น สี่คนยืนมองจากบนสะพาน..มองรถลิบตาไปอย่างช้า (มันขับช้ามากเหอะ เหมือนลังเลว่าจะไปไหน) แล้วเราก็รับคำสั่งจากเจ๊ๆ หน้าโรงแรมว่าให้ไป Korean Town ก็เลยไปกัน..รอจนกระทั่งสองทุ่ม ไม่พบใครเลย..นอกจากพี่ฟลุ๊ค น้องอชิ และป้าแบม มันนานมากแล้วก็เลยเลิกรอ..เพราะมันเล่นไปทำสปากัน ไกลชิปหาย เอาเหอะ..ไปรอแอร์พอร์ตดีกว่า(-_-") ว่าแล้วก็นั่ง BTS ไปอนุสาวรีย์กัน แล้วเรียกแท๊กซี่ไป..นั่งไปก็จะหลับไป เหนื่อยกาย เพลีย

ก่อนถึงหูแทบแตก..จากเสียงเขม (-*-) ไม่ได้อยากไปช้าเว๊ย~ มันสุดวิสัย..อย่าลงกับกรูเด้ (T^T) ไปถึงก็ไปรับบัตร (เลขสวยกว่าเดิมเหอะ ^o^ ) สักพักใหญ่ๆ พี่อุ้ม (ป่ะป้อน?) ก็พาเดินทัวร์..คราวนี้ทัวร์ลึกซึ้งกว่าครั้งก่อนๆ แยะเลย เสียดาย..ที่ไม่ได้ใช้ทางนั้น (ถ้าเปลี่ยนใจไปใช้นะ เสร็จพวกกูทั้งห้า!!!)

ทัวร์เสร็จออกไปนั่งคุย นั่งเล่นกัน..จนจะเที่ยงคืน เลยฝากโอ้ไว้กับน้องวิว น้องมิ้นท์ (แต่ก่อนไป วิวมาบอกซัมติงกับเรา...เหอๆ คนนั้นเขาเป็นอะไรมากป่ะ? ประสาทหรอ? --- ไม่เกี่ยวกับน้องๆ ที่พี่รู้จักแต่อย่างใดนะจ๊ะ พวกน้องน่ารักทุกคน ^^ )

เข้าไป..ไปเดินเต็ดเตร่ รอเวลาให้เปลี่ยนเกทแม่งก็ไม่ยอมเปลี่ยน ใจร้ายที่สุด แต่เอาเหอะ! ในเมื่อกูต้องเดินไกล..น้องๆ ก็ต้องเดินไกลไม่แพ้กู!!! (แล้วผิดซะที่ไหน มันก็เดินแบบเรา แถมไกลกว่าอีกเหอะ)

ตอนน้องเดินผ่านเช็คอิน เห็นมันแหงนหน้ากันทำไม? ที่แท้ก็เล่นกับแฟนคลับนี่เอง (สงสารโอ้ว่ะ..นอยฉิบหายวายป่วง) แล้วตอนแรกพวกมันจะเดินมาทางธรรมดาตรงพวกเรายืนอยู่ แต่สุดท้ายเพราะเสียงกรีดร้องอันนั้น มันเลยเอาลงผ่านเล้าจ์นแทน (กูล่ะเซ็ง -"- ) ตอนน้องลงบันไดเลื่อน..ไม่สนใครแล้ว กูเอาแต่บอม..เอาให้มันจำได้ไปเลย ว่ากูน่ะยืนถือพัดคิบอม & คิเฮ (ฮ่าๆๆ)..เหมือนจะแอบมีรีแอ็คชั่นนิ หลังจากนั้นหันไป..สี่คนทิ้งกรูไปแล้ว เอาวะขอขัดคำน้องป้อนหน่อย..น้องไม่ให้วิ่ง แต่ขอพี่วิ่งไปถึงแสกนก่อนนะน้อง พอผ่านแสกน..เราก็เด็กดี เดินจ้ำอย่างเดียว มีพนักงานสามคนถามกึ่งแซวเรา..จะไปไหนหรอน้อง? อารมณ์เหนื่อยเลยตอบไปว่า "ไปข้างหน้าค่ะพี่" (กวนตีนได้อีกกู -"- ) สรุปไปถึงเกทที่แสนไกลก่อนหน้าน้องๆ ตอนเดินผ่านแอบเห็นซิเคียวเดินเป็นฝูง..กะมากันแฟนคลับเต็มที่ เอาเหอะ..อย่ายุ่งกับฉ๊านนนน~

ไปถึง..แปดคนนั่งอยู่ที่เก้าอี้ (จากกลุ่มพวกเรา 4 กลุ่มน้ำอีก 4) ส่วนเราไปยืนแถวๆ บันไดเลื่อนที่จะลงไปข้างล่างอยู่คนเดียว แล้วพอดีมีกราวนด์ผู้หญิงมายืนวอ.บอกว่าจะ D5 แล้ว (วันนั้นพวกมันกลับ D8A) หันไปมองเริ่มเห็นหัวไหวๆ มาลิบๆ หันไปมองผองเพื่อน..ซิเคียวชุดนั้นมันกำลังหาเรื่องเพื่อนฉันอยู่ มันตรวจบัตร..เราก็เลยเดินไปหา (เผื่อมันอยากจะตรวจเราด้วย) เดินไปหาอย่างมาดมั่น..เดินไปหาคนยืนอยู่ริมสุด หยิบบัตรประชาชนขึ้นมาแนบอกกับบัตรผ่าน แล้วบอก "อ่ะพี่..ตรวจซะ" พี่แกทำหน้างงๆ เว่ย..เราถือคติ ยิงก่อนได้เปรียบ พี่แกก็มองๆ เราก็พูดชื่อนามสกุลไป..แลดวบอก โอเคแล้วนะพี่..แล้วเราก็หันหลังกลับไปทิศเดิม แต่มีซิเคียวชิ่งวิ่งเยาะๆ ตัดหน้าเราไปตรงบัไดเลื่อนของเราเว่ย เราก็เดินไปหาพี่แกแล้วพูดใส่เสียงแข็งว่า พี่หนูจะยืนอยู่ตรงเนี๊ยะ ไม่ทำอะไรหรอก จะยืนตรงนี้ (แล้วก็ชี้ๆ ให้ดูว่าจะยืนตรงทางลง พี่แกก็มองอย่างตกใจ..แล้วเราก็พูดต่อด้วยเสียงอ่อนหวานว่า...) "ได้มั๊ยคะ?" ฮ่าๆๆ..พี่แกงงๆปนตกใจ แล้วรีบบอก ยืนตรงนี้นะครับ (ค่ะ) ไม่ทำอะไรนะครับ (ค่ะ!) แล้วพี่แกก็ปล่อยเราไป..ไม่ยุ่งกับเราอีกเลย (บอกแล้ว..คติว่า ยิงก่อนได้เปรียบ ใช้ได้เสมอ..ไม่มีซิเคียวคนไหนกล้ายุ่งกับกรูเลย ฮ่าๆๆ . . . พี่ตาลบอกว่านุ่นพูดแบบนี้ มันกระชากหัวขึ้นมาตบ แล้วลูบหลังนี่หว่า...ก๊ากกกก~)

หลังจากรอมาแสนนาน..และแล้วมันก็เดินมาซะที นำขบวนมาโดยซองมิน ตามมาด้วยคิบอม (พี่ตาลบอกซองมินเห็นกระจุกพวกพี่ รีบหันไปกวักมือเรียกคิบอมใหญ่เลย...ออกแนวว่า คิบอมมานี่เร็ว..ช่วยด้วย! ชะนีเต็มไปหมดเลย T^T ฮ่าๆๆ..น่ารักซะ) แล้วน้องก็เดินมาเจอเราบ๊ายบายต่อ..เออ ไปเถอะน้อง

ต่อมา..คิบอม เดินมา..เรารีบเอากล้องลง..ไม่ถ่ายน้อง แล้วยื่นมือซ้ายหาน้อง (เพราะมือขวาน้องถือถุงอยู่) เราก็เอามือเราบังการ์ดที่หนีบไว้..ยื่นไปหาบอม บอก "for you" บอมยื่นมือมา..จะได้จับมือบอมแล้ว แต่เพราะอีโอ้!!!มันฝาของให้ฮีบอมด้วย..พอเราพูดต่อว่า "and for Heebum"คิบอมชักมือกลับไปไว้ข้างเอวทันที (อีโอ้!! มึงทำกูไม่ได้จับมือบอมรอบที่สองแล้วนะ --"-- ) แล้วบอมก็ทำสีหน้าเสียใจ (แต่ไม่เท่าซีวอนครั้งก่อน) พร้อมพูดว่า Sincere sorry, Sincere sorry โอเค..น้องรับไม่ได้ พี่ก็ไม่ตื้อ ก็เลยบ๊ายบายน้องเดินลงบันไดเลื่อนไป ตายๆๆ..น้องกรูมีการศึกษาของจริง!!

พอบอมเดินลงไป..เราก็เลยจะเดินกลับไปหาฝูงชน พร้อมจะถ่ายวีดีโอต่อ..แต่แม่งกล้องเป็นเจี๊ยกอะไรไม่รู้ กดไม่ลง เลยเลิกถ่าย เก็บเมมในหัวแทน -*- เดินไปสวนกับ เยซอง ที่กำลังเดินมาพอดี นัมเบอร์ทูของกรู..แต่นะ เสือกเดินมาต่อจากนัมเบอร์วัน ทำเอาลืมชื่อมันไปเลย อ้าปากจะเรียกมันว่า "ฮยอกแจ" อยู่แล้ว...พูดออกเสียงได้แค่ เฮาะ.. ก็เปลี่ยนคำพูด..เพราะรู้ว่ามันไม่ใช่ แต่ตอนนั้นึกชื่อมันไม่ออก..ในใจนี่ "มึงชื่ออะไรวะ?ๆๆ" แต่บอกก็บอกบ๊ายบายไป เยซองยิ้มแล้วเดินผ่านไป

แล้วเราก็เดินไปหาฝูงชนต่อ..ก็สวนกับ ด๊อง & ฮยอกแจ(ตัวจริง) ด๊องเดินมาก่อน..เราก็บ๊ายบายไปเบาๆ(ร่าเริงเว่อร์) แล้วเดินต่อไป..มองแล้วบ๊ายบายฮยอกแจต่ออีกรอบ(ขาวเว่อร์)

เดินไปหาฝูงชนได้..พี่อีทึกกับน้องอุคก็เดินมาพอดี อีทึกนี่นางงามมาก..นางงามมิตรภาพเหลือเกิน ไอ้ฝนก็เดินๆๆ ตามพี่อีทึกพร้อมพูดๆๆ ใส่พี่อีทึกไป เราก็เลยบ้าเดินตามมันไปด้วย..กลับไปยืน เกือบจะที่เดิมของเรา) ส่วนน้องอุคนี่ก้มหน้าก้มตาตลอดทาง..สงสัยจะไม่ได้กรีดตา (ผิดกับอีกคนที่ไปทำสปามา ^^" ) หลังจากเขาเดินไป..เราก็เดินกลับไปได้ไม่กี่ก้าว คนปิดท้ายก็เดินมา

และคนปิดท้าย..อันนี้การ์ดและสต๊าฟเยอะเว่อร์ ซีวอน น้องฉ่อยคนดีของพวกเรา..คือหัวเราะก๊าก เพราะคนที่เป็นแฟนฉ่อยจริงๆ (ฉ่อยนัมเบอร์วัน)ในที่นั้นมีแค่ 2 คน แต่สต๊าฟไปกระจุกตรงฉ่อยหมด..ฮาดี เราฝนก็เดินตามฉ่อย ฝนมันก็ Do you remeber me? เราก็เลยช่วยพูดอีกแรง..เพราะเหตุการณ์วันนั้นในมีเราสองคน วอนก็มองๆ แล้วพยักหน้าอย่างขอไปที ฮ่าๆๆ (กรูรู้เมิงจำไม่ได้ ถ้าจำได้งวดนี้คงจำได้ว่ากรูถือพัดคิเฮอ่ะ 55+) แล้วก็บ๊ายบายจากไป

ถึงเวลากลับบ้าน(ฝน)..สลบกัน นั่งดูไฟล์ต่อคิวอาบน้ำ พอฝนลงไปอาบ..ฉันก็นอนขึ้นอืดกับป้อนและโอ้เรียบร้อย (ส่วนพี่ตาลกับหลินไม่รู้ว่าหลับยัง) ตื่นมาก็จะสิบโมงแล้ว..หันไปหาป้อน ไม่ไปสอบรึไง?..น้องคนดี "ไม่เป็นไรซี้กับอาจารย์..วันนี้หนูโดด" เหอๆๆ

แล้วก็อาบน้ำแต่งตัวอเกน..ลงไปนั่งดูคอนชินฮวา แม่ฝนก็ใจดีเอาก๋วยเตี๋ยวกับขนมมาให้กิน..กินเสร็จดูต่อ แล้วก็หลับต่อ จนจะสามโมงครึ่ง..ถึงได้เรียกแท๊กซี่กลับบ้านกัน

:: Special Thanks ::

แม่ ที่เริ่มชินชาและชาชินซะแล้ว กับการที่ลูกสาวจะออกไปตามผู้ชาย กลับบ้านดึกดื่น (ไม่ซิ! เช้าวันใหม่เลยตะหาก)

พ่อ ที่ตื่นมาเปิดประตูให้ตอนตีสามกว่าๆ (- -") แล้วยังขับรถไปซื้อโจ๊กให้ลูกกับน้องป้อนกินเพื่อเรียกพลังก่อนไปตามผู้ชายต่ออีกวัน

โอ้ ที่บ้าพลังหอบครุย ไปวิ่งตามผู้ชายกับฉันแต่เช้า(สาย?) แล้วช่วยทำให้ mission complete แต่เช้า ณ RCA(โฮะๆๆ) แล้วยังเก็บภาพจากทางเข้าวันน้องกลับให้อีกตะหาก (แต่แกพลาดแล้วล่ะ ที่เลือกไปแด๊นซ์รอที่ RCA เพราะว่าเขาตายกันเกลื่อนที่หน้าโรงแรม)

ฝน ที่...เอาองค์ออกจากร่างได้เร็วกว่าที่คิด (เฮ้อ~ กรูรอดตาย - -") แล้วก็อยู่คุยเฮฮาปาร์ตี้กันหน้าโรงแรม แล้วก็วิ่งมาราธอนดุสิต - RCA ด้วยกัน เป็นคนชี้กระจกแอริแซดให้แก่ฉัน (ที่ทำให้เห็นผู้ชายเต้น จากหลังเวทีได้) และตบท้ายด้วยเดินมาราธอนการกุศลกันในเกท รวมถึงที่วูกหัวนอนและอาหารสร้างพลังงานชีวิตจากคุณแม่เธอด้วย

น้องป้อน ที่ไปไหนไปด้วยกันตลอดทริปนี้ ตามใจพี่ เป็นคนชี้โพรง..ทำให้สองศรีพี่น้องส่องฮยอกแจกันสนุกสนานและยังช่วยเหลือพี่ทุกอย่างเลย..ทั้งเรื่องบัตร UF, AF, และบัตรเดินมาราธอนการกุศลกันต่อ แล้วยังกลับมาบ้านเป็นเพื่อนพี่อีก (ทั้งๆ ที่ป้อนกลับบ้านป้อนจะใกล้กว่า แต่พี่ก็ดึงดันลากป้อนมา..โกเมนเน๊)....แล้วไว้เราไปดู AF กันใหม่เน๊อะ? น้องต้อลลล >_<

พี่ตาล หลิน ที่ไปร่วมผจญภัย(หลง)ในเมืองเกาหลี (Korean Town) ด้วยกัน (โดยไม่มีใครมาเลยนอกจากพี่ฟลุ๊ค น้องอชิ เหอๆๆ) แล้วยังไปเดินมาราธอนเพื่อการกุศลกันในเกทอีกตะหาก

พี่เจี๊ยบ พี่แจ็ค พี่ปีใหม่ พี่นุ่น1 พี่คุ พี่แตงโม ที่ช่วยสนับสนุนข้อมูลในการตามผู้ชายครั้งนี้ค่ะ..โอกาสหน้าจะใช้บริการใหม่นะคะ (ฮ่าๆๆ)

น้องวิว น้องมิ้นท์ ที่รับพี่โอ้ไปดูแลระหว่างพี่ไปทำการกุศลกันอยู่ แล้วก็เรื่องบัตร UF จากน้องมิ้นท์ และข้อมูลซัมวันจากน้องวิวด้วยจ๊ะ และขอบคุณมากๆ ที่น้องสละให้พวกพี่(ที่เหลือ)ไปทำการกุศลกันนะจ๊ะ...โอกาสหน้า เราไปตามด้วยกันนะ

และเช่นเดิม..bg อนุเคราะห์โดยน้องแตง
ไปดูแฮร์รี่มาหลงลูน่า ลูน่าสวยอ่ะ ชอบๆๆ
ไม่เอาแฮร์รี่จินนี่ได้มั๊ย?..เอาแฮร์รี่ลูน่าอ่ะ (>w<)