ให้ตายเถอะ..ไม่ได้ alert อะไรเล๊ยยยยยยยย จริงๆนะ (ทำหน้าอีโมวิ้งๆ ใส่ (｡^_^｡) )  ก็แค่มีซัมป้าส่ง sms มาตอนที่ไปนอนแล้วว่า ตอนนี้คุณนาย คุณซะมี และลูกๆ มาถึงประเทศไทยแล้ว  พอตอนเช้าตื่นมาอ่านข้อความก็รู้สึกแค่ว่า อ้าว? มาจริงหรอเนี่ย  และซัมป้าคนเดิมก็ส่งมาตอนกำลังนั่งทำงานอยู่อีกว่า ตอนนี้กำลังถ่ายอยู่ที่มูนสตาร์ เหมาสตูถ่ายภาพนิ่ง  อีนี่ก็รีบจิ้มๆๆ ส่ง sms กลับไปหาซัมป้าว่า วันเสาร์ไปตามคุณนายกะซะมีกันเต๊อะ～  แล้วก็วิ่งปรู๊ดออกจากห้องแลปไปโทรหามายเมดทันที  แล้วก็โทรหาโอ้ต่อ..โอ้ชวนไปตามเย็นนั้น  แต่ I can't ว่ะ..เพราะว่าติดเข้าคอร์สตอนเย็น  เลย(จำใจ)สละสิทธิ์ไปโดยปริยาย (นั่งทำงานอย่างโหยหวน T^T)

วันศุกร์..ออกจากบ้านโดยโยนกางเกงยีนส์เข้ามาในรถพ่อด้วย  รองเท้าก็ใส่รองเท้าพร้อมวิ่งตาม (ไม่ได้ใส่มีส้นตามปกติ)  แล้วก่อนพ่อขับรถออกไปก็ตะโกนบอกแม่แค่ว่า วันนี้กลับมืดนะ!  เขาก็เข้าใจกันว่าเราจะอยู่เทรนเตรียมขึ้นเวร...ป่าวเลย ลูกจะไปตามผู้ชายตะหาก  พอตกเย็น..พ่อก็มารับ แต่ที่ไหนได้แม่มารับด้วย  สุดท้ายก็เลยบอกไปว่า..จะไปตามทงบังกับไอ้แพร์ (ไอ้แพร์ก็เช่นกันบอกแม่ว่าไปตามกับเรา..ชื่อนี้หากินด้วยกันได้เสมอ ฮ่าๆๆ)  แล้วก็กลับบ้านอาบน้ำแต่งตัว  ซัดโฮกเล็กน้อยแล้วออกไปเจอแพร์  นั่ง BTS ไปศาลาแดง..เพราะโอ้บอกว่ามันอยู่ MK GOLD กัน..ไปอุตส่าห์จะตีเนียนไปทีหลังไม่รู้ว่ามีอะไรเกินขึ้น จะเข้าไปนั่งกิน..ไอ้แพร์จากเดินตามหลัง..พอถึงที่ แมร่งงงงง เสือกวิ่งเข้าหาฝูงชนทันที  แผนกรูล่มหมด  (-*-)  เลยต้องเดินตามมันเข้าไป..ยามก็ใจดีให้เข้าไปยืนดูข้างใน  แต่ก็ไม่ได้ใกล้ไม่ได้ไกลเกินไป  ห่างแค่ว่ายกรรเชียงแค่ 3 สโตรกเท่านั้นเอง (แต่ดันมีผ้าม่านบางๆ กั้น)  แต่ก็เห็นน้องเซียจนเบื่อไปเลย (ตรูจะมาดูยุนโว๊ยยยยยย)  ข้างเซียเป็นคุณนาย  ก็เลยอยากรู้ว่าข้างคุณนายน่ะใครนั่ง  จนกระทั่งคุณนายลุก (โฮกกกกกก คุณนายชองสวยเชี่ย～!!!)  ถึงได้เห็นว่าข้างคุณนายคือคุณซะมี (โฮกกกกกกกกกกกกก～  กรูได้เห็นแล้วคนที่กรูจะมาดู)  ขณะนั้นก็โทรเม้าท์ติ้งกับป้าเฉื่อไปด้วย..สครีมให้คนแถวนั้น(ที่ไม่ยอมออกจากบ้าน)ประสาทเสียเล่น  เนื่องด้วยตอนถ่ายรูปก่อนกลับ..คุณชองกับคุณนายชองยืนถ่ายด้วยกัน (หุหุ  ^^)  พอเห็นปุ๊บก็บอกแพร์..กลับบ้านเต๊อะ เห็นแล้ว  ฮ่าๆๆ  ไปแบบชิลๆ แต่ว่าได้มาแล้วนิ..มันออกอีกทาง เราโอ้แพร์ เดินกลับทางเดิม..เดินเข้าเซเว่นซื้อของ (นี่ขนาดซื้อยังตามไปเกือบทัน ถ้าไม่ซื้อกรูคงไปเจอมันหน้าโรงแรมแน่ๆ)  แต่ไปๆ มาๆ ก็ตามไป  Health Club ด้วย..แต่ไม่ได้เห็นอะไร  เพราะมันออกจากโรงแรมไปตอนเรากำลังเดินเล่นสวนลุมไนท์กันอยู่  ขากลับมันก็ออกอีกทาง..ช่างมันเถอะ  แต่มีแอบเคาะกระจกรถพี่ปิง ขอกระโจนติดไปด้วย..เพราะรู้ฝีเท้าอาหมีดี  ขับไปขับมา..กลายเป็นไปนำหน้ารถขบวน (เพราะเราออกทางลัดกัน)  แล้วก็ตามมันกลับโรงแรม  จากนั้นก็แยกย้ายกันกลับบ้าน  เราก็นั่งแท๊กซี่ไปส่งแพร์ที่หอมัน  พร้อมกับไปรับพี่เปิ้ลกลับมาบ้านเราแทน...อาบน้ำ นอน จบทริปวันแรกของเรากับทงบัง

วันเสาร์ตื่นไปรอขึ้นรถอาหมีกับพี่ปิงแต่เช้า (หรอ?) ขับไปแบบชิลๆ มาไม่ชิลตอนที่รู้ว่ามันไป IQP อาหมีขับได้ใจมาก  ไปถึงก็เดินไปร้านแว่น..เพื่อไปซื้อคอนแทค  แล้วก็เดินกลับมา..ไปซุ่มดูมันถ่ายอยู่ที่ลานอีกฝั่งนึง  เลยลองกล้องเล่นว่าซูมได้แค่ไหน..ของขวัญวันเกิดฉันมาเปิดซิงวันนี้เลย  ก็โอเค..ชัดใช้ได้  แต่กล้องส่องทางไกล โดนไอ้แพร์แฮปไปเรียบร้อย  แมร่ง～เมดกรู..ยืมลืม (-_-")    ยืนเกาะส่องกับพี่เปิ้ลกันสองคน (แพร์กับพี่ปิงอยู่ฟากขวา)  ตรูล่ะเบี่ยยยยย～ มาตามยุน..แต่กล้องกรู มีแต่แฟนแคมตาปาร์ค     ยุนหันมาเป้งๆ  กรูก็ถ่ายไม่เคยทันอ่ะ  เฮ้ออออออ～

หลังจากยืนดูพวกมันถ่ายฉากพุ่งตัวออก (ซึ่งคุณลูกสาวของคุณนายชอง..ถอยมอไซค์ไม่เป็น  พุ่งมาเสร็จเบรคปุ๊บ..ก็กระโดดลงจากรถเพื่อส่งรถให้สต๊าฟเอากลับเข้าที่ให้  เอิ่มมม～คือกรูยังถอยได้เลยนะคะน้องเซีย..ขนาดกรูเตี้ยกว่าเมริงนะคะ    ส่วนคุณชองกับคุณลูกเขยรอดตัวไป..ค่อยดูเป็นผู้ชายหน่อย)  พอเดินกลับเข้าโรงแรม..อีนี่ยังไม่วายดวงสมพงษ์กับตาปาร์ค  ถ่าย multiple shot กรูก็ยังสติลมีแต่ตาปาร์ค  (ใครก็ได้ ช่วยไล่ตาปาร์คออกจากชีวิตกรูที  )

ระหว่างเตร็ดเตร่อยู่..ก็เห็นมีแฟนคลับไปคุยกับตำรวจนำขบวน  เราก็(เสือก)ไปฟังมั่ง..ตำรวจก็บอกให้ไปรอที่สะพานพระราม 8 เลยเพราะเดี๋ยวจะไปถ่ายที่นั่นต่อ..ที่เดิมกับเมื่อวานน่ะ  เราก็ยังถามสไตล์เดิมของเรา จริงนะคะ..ไม่ได้โกหกหนูนะ?  เขาก็บอกว่าจริง..ทำไมไม่เชื่อ  เราก็เลยบอกว่าเพราะว่าโดนหลอกบ่อยไงคะ  หนูน่ะไม่อะไรหรอกแค่อยากเห็นเพราะว่าเมื่อวานก็ไม่ได้ตามเพราะต้องทำงาน  นี่หยุดก็เลยแว่บมาดู (ตอแหลน่าดู..ได้ข่าวว่ามึงก็เห็นแล้วเหอะมาติกา เมื่อคืนน่ะ)

หลังจากนั้นเรา แพร์ พี่เปิ้ล พี่ปิงก็ไปยืนกันที่อาคารจอดรถ..รอแล้วรอเล่า  ในที่สุดมันก็ออกมาขึ้นรถซะที..มันเล่นลงลิฟต์ไปใต้ดินแล้วเดินขึ้นบันไดมา..ไอ้พวกเด็กที่รอข้างใน ก็รอตาแหกไปเถอะ  แล้วที่ฮากว่าอื่นใด..คือคนมันก็เกาะระเบียงอยู่หลายอ่ะนะ (ขอโทษนะ คนที่อยู่ระเบียงชั้นล่างสุด..ที่ตอนนั้นเราเดินขึ้นไปเบียดจะหามุมถ่าย..โกเมนจากใจจริง)  ตอนหลังเราก็ไปยืนตรงราวบันได เกาะอยู่ 4 คน...ลูกสาว ลูกเขย เดินเข้ารถไปอย่างไม่สนใจใดๆ  แต่ที่ อิมะช็อคมี ก็ตอนที่ ยุนโฮกำลังจะเดินขึ้นรถ..สงสัยมันจะรู้สึกถึงออร่าความกระหายผู้ชายบริเวณระแวกนั้น  มันก้าวเท้าขึ้นไปตรงคิ้วรถแล้วข้างนึง  แล้วมันก็หันหลังกลับมาเอียงคอมองนิดๆ    โฮกกกกกก～กรูก็ตายซิคะ  ก็มุมที่มันมองขึ้นมาได้จากรถตู้  มันกระจุกพวกกรูนี่หว่า...แม่งยุนหล่อเชี่ย  กรูตายๆๆๆๆๆ  (ได้ข่าวว่านี่มึงพูดตลอดว่าทงบังไม่ใช่เมนๆ  แต่มึงก็ตายเพราะยุนโฮมันตลอดมาติกา)  ตะกุยตะกายกับราวบันไดแล้วหันไปตะกุยตะกายพี่เปิ้ลต่อ..แม่งหล่อเชี่ย หล่อเชี่ยๆ  แล้วก็มุ่งหน้าไปสะพานพระราม 8 กันต่อ

ไปถึงมันกั้นบ้ากั้นบออะไรกันหนักหนาไม่รู้..ไปเดินเซอร์เวย์ดูสถานที่  จนกระทั่งไปยืนเถียงยืนอ้อนป้าร้านขายของ..ในที่สุดกรูก็ได้ขึ้นไปเยี่ยมชมชั้น 2 ของบ้านป้าแก..ขึ้นไปก็เจอหลานป้าชื่อ "โจ๊ก" นอนดูทีวีอยู่..แต่น้องโคตรเฟรนด์ลี่สุดๆ  มีการเดินมาจูงมือเราพาไปยืนดูตรงหน้าต่างด้วย  แล้วก็คุยให้ฟังใหญ่เลยว่าเมื่อวานทงบังถ่ายทำอะไรยังไงบ้าง (น่ารักดี)  พอตกลงปลงใจได้แล้วเราก็เลยเดินลงข้างล่างไปตกลงราคาเช่าที่กับป้าแก  หลังจากนั้นก็เรียกพี่เปิ้ลกับแพร์ตามขึ้นมา (ส่วนพี่ปิงไปเดินหากาแฟเย็นดูดอยู่)  ขึ้นมาถึงก็ตกใจ..โจ๊กเซอร์วิสได้สุดประทับใจ  ยกพัดลมตัวใบพัดใหญ่ๆ หันมาให้เรา 2 ตัว..เราก็จะหันคืนน้องไปตัวนึงเพราะกลัวน้องร้อน..น้องก็บอกไม่เป็นไร น้องมีตัวบนเพดานแล้ว  ยืนชะเง้อคอได้สักครู่ใหญ่ๆ ก็มีคนออกมาโชว์พาวการขี่มอไซค์โชว์..ระยะก็ไกลอ่ะนะ  ส่องกล้องส่องทางไกลยังมึนว่าแม่งใครวะ? (แต่รู้สึกกรูก็สติลได้แต่ตาปาร์คมาอีกแล้ว～ตรูล่ะเบี่ยยยยยย)  มุมดีสุดตรีน..สบายกาย  สบายใจ..ลัลล้ามองผู้ชายกันอยู่ข้างบน  หลังจากนั้นผู้ชายก็หายไปอย่างยาวนาน   เราเองก็เดินขึ้นลงบ้านเป็นว่าเล่น  เพราะต้องลงไปรับพรรคพวกด้วย..พอไปรับพี่ปิง  ขึ้นมาก็ตกใจ  เพราะตอนแรกป้าบอกไม่ให้ใครขึ้นแล้ว  แต่ขึ้นมาก็เจอแฟนคลับอีก 3 คน..เราก็ไม่อะไร  นั่งคุยต่อกับพี่เปิ้ลกับไอ้แพร์ (มุมกรูดีซะอย่าง..ไม่เดือดร้อน)  ระหว่างรอป้าเฉื่อกับพี่ปลาจังมา..ก็เดินลงไปสำรวจรอบๆ กับพี่ปิง...สรุป ไม่ได้ช่วยอะไรกรูเลย (-  -")  

ไอ้แพร์ก็โทรจิกแล้วจิกอีก..พอขึ้นมาก็ตกใจ  คนมาจากไหนล้านแปด (-*,-)   แพร์ยังสติลโทรหาไม่เลิก..เราก็ว๊ากใส่มันกลับ "จะโทรทำไม ถึงแล้วโว๊ยยย"  หลังจากนั้นฝูงชนก็หลบให้เรากลับคืนถิ่น  เหอๆๆ   แต่คนที่มาเพิ่มตรงกระจุกเราน่ารักดี..น้องๆ คุยง่ายดีอ่ะ สบายๆ  นั่งอยู่นานโคตรหิว..ป้าเฉื่อมาถึง ลงไปรับ..มีมาแต่น้ำ (เพราะตอนนั้นเล่นตัว..บอกไม่เอาอะไร)  พอพี่ปลาโทรมาถามเอาอะไรมั๊ย?..รีบตอบทันใด เอามาเลยหิวโคตรรรรรรรร～  ระหว่างรอก็ขุดค้นขนมในกระเป๋าขึ้นมาโซ้ย..มีบราวน์นี่ของ S&P ที่เอามาจากที่บ้านพอดี..เลยยกให้พี่เปิ้ลกิน  แล้วก็เรียกโจ๊กมาให้เอาไปกินชิ้นนึง..น้องมันจะหยิบ เราชักกลับ..เพราะน้องไม่ยอมขอบคุณก่อน  เลยถามว่าต้องทำไงก่อน..ขอบคุณพี่หรือยัง?  โจ๊กเลยไหว้ขอบคุณ..เราก็เลยยื่นให้  (นี่สรุปกรูเป็น Med-Tech หรือเป็นครูกันแน่วะ?)

นั่งรอ นอนรอ ชะเง้อรอ...ก็ได้แต่ส่องมองผู้ชายเดินเล่น  (สังเกตง่ายๆ จากร่มสองชั้น..สีดำแดง)  ยุนแม่งยั่ว..เดินอ่อยกรูสุดๆ  เดินใส่เสื้อกล้ามสีขาวกับกางเกงสีอ่อนๆ มา..เดินผ่านช่องด้านข้างมาเรื่อยๆ มาจนตรงหน้ากรู.....แต่กรูก็ถ่ายไม่ทันเช่นเดิม   (ใครที่กรูชอบมักไม่ได้...เฉกเช่นเดียวกับเวลาถ่ายจุนโนะ  และน้องบอม -*- )  คุณนายชองก็ขยันเดินเหมือนกัน..หัวทองๆ มีคนกางร่มให้เนี่ย  ทำเอาซัมป้าที่ยังมาไม่ถึงกรีดร้องไปเลย..เพราะว่าคุณนายเดินเข้าไปตามหลังคุณชองสักพัก (ถ้าจำไม่ผิด) แต่ที่จำได้ติดตา ไม่มีผิดพลาดคือ...คุณชองกับคุณนายชอง  เดินออกมาด้วยกัน (พร้อมร่ม 2 คัน..และคนกางร่ม 2 คน)  ซัมป้าแดดิ้น..สวีทกริ๊บกริ๊ววววว～  แต่ผู้ชายที่พลิกโผ..ไม่ยอมใช้ร่ม  คือ ชางมิน..เดินใส่เสื้อสีดำลายทางมาดุ่มๆ ไม่ให้รู้เนื้อรู้ตัว  ไอ้เราก็ไม่ได้สนใจ..เพราะว่าไม่เห็นร่ม  จนกระทั่งใครสักคนเอะใจ (น่าจะป้าเฉื่อ)  ถึงได้รู้ว่านั้นคือคุณลูกชาย (ช่างทำตัวได้แนบเนียนมาก)

หลังจากนั้นมันก็หายหัวไปถ่ายฉากตลาดอย่างยาวนาน  (กรูก็นั่งกระซวกหมูปิ้งที่พี่ปลาจังซื้อมาฝากอย่างเอร็ดอร่อย)  มีเรื่องน่ารักๆ ด้วย...น้องที่มานั่งตรงฝั่งเรา  วานโจ๊กไปซื้อโค้กบัดดี้..เพราะว่าเห็นโจ๊กกับเพื่อนเดินเอาขึ้นมากิน  น้องเขาเลยอยากมั่ง  ทีนี้น้องเขาก็ถามราคา..โจ๊กก็บอกว่า 5 บาท  (เราก็งงทำไมถูกจังวะ? -- เนื่องด้วยไม่ได้กินมานานน้ำอัดลมเนี่ย)  เราก็ถามกลับ "จริงอ่ะ? ทำไมถูกจัง"  โจ๊กก็บอก "จริง!!  5 บาทเนี่ยแหละ"  แล้วน้องก็บอกว่า "พี่ฝากซื้อหน่อยได้มั๊ย?"  โจ๊กก็บอกไม่เอาไม่มีตังค์ทอน (เพราะน้องเขาให้แบงค์ 20)  สักพักน้องก็ค้นใหม่เจอเหรียญ 10 บาท..น้องเขาก็บอกว่า "งั้นพี่ให้เหรียญ 10 เอาให้พี่ขวดนึง..อีก 5 บาทไม่ต้องทอน"  โจ๊กก็ยังยืนยันคำเดิมว่าไม่เอา  แต่งวดนี้ไม่เอาเพราะว่าน้องให้ทิป 5 บาท..ลองคิดในแง่ดี  ก็น่ารักดีนะ  เด็กรู้จักซื่อสัตย์ ไม่เอาของคนอื่นมาเป็นของตน  สุดท้าย..เราก็เลยบอกว่า  "เอางี้ดีกว่า...ถ้างั้น  โจ๊กเอาไป 10 บาท..แล้วเอามา 2 ขวด...พอดีเลยไม่ต้องทอนด้วย ดีม๊ะ?"  น้องเขาก็เห็นด้วย...นั่นแหละโจ๊กถึงยอมตกลง  แล้วลงไปหิ้วมากับเพื่อนคนละขวด  มาเสิร์ฟถึงที่  (เซอร์วิสชั้นยอดเลย  หุหุ)

「แต่กลับมาบ้าน..พี่เปิ้ลบอกว่า  อีกกลุ่มมองเราด้วย  เพราะว่าเขาใช้โจ๊กไปซื้อน้ำ ซื้อข้าวให้ แล้วโจ๊กปฏิเสธ..บอก ไม่ไป..ไปเองซิ แต่พอเราวาน โจ๊กกลับยอมทำให้  เหมือนกับตอนขอเก้าอี้..อีนี่ไม่รู้เรื่องนะ  เพราะว่ากลัวว่าเดี๋ยวคนข้างหลัง(น้องๆ) จะมองไม่เห็น เราก็เลยถามโจ๊ก.."มีเก้าอี้เตี้ยๆ ให้พี่ยืมมั๊ย? เก้าอี้ซักผ้าก็ได้..มีให้ยืมป๊ะ?"  สักพักโจ๊กก็วิ่งเอาถังน้ำมาให้..บอกเอาอันนี้ไปก่อน  เราก็บอกว่า "ไม่ได้หรอกเดี๋ยวถังน้ำแตกนะ  คนอื่นนั่งได้แต่พี่นั่งไม่ได้หรอก..ถ้าไม่มีไม่เป็นไร ขอบคุณมาก เอาคืนไปเถอะ"  (ได้ข่าวว่าซัมป้าๆ หัวเราะกรู)  แล้วสักแป็บโจ๊กก็มาพร้อมเก้าอี้ซักผ้า เอามาให้เรา...เราก็ขอบคุณน้องไป (บริการประทับใจน่าดู)  พี่เปิ้ลก็บอกอีกว่า..กระจุกนู้นก็มอง เพราะเขาขอเหมือนกันแต่ไม่ได้..ไม่รู้ว่าเพราะคำพูดมันต่างกันรึป่าวนะ  เหอๆๆ 」

หายหัวไปนานสามชาติเศษกว่าพวกมันจะยอมออกมาขี่มอไซค์โชว์  สนุกสนานนักแล...พี่เปิ้ลแม่งเด้งขึ้นมาในบัดดล  เหตุเพราะ...."ทูยู" ～ ยุนขี่ มิกซ้อน  พี่กรูตาย (แต่ได้ข่าวว่านั่นคือผจก. นั่งซ้อนนะพี่เปิ้ล  ฮ่าๆๆ...ยังไม่บอกพี่แกเดี๋ยวจะทำร้ายจิตใจเกินไป)..แย่งกล้องส่องทางไกลไปจากกรูทันควัน  (ทั้งวันพี่แกรอแค่ชอตนี้ชอตเดียว..บอกว่าคุ้มแล้วที่มาตามครั้งแรกในชีวิต --- แล้วจะติดใจจนต้องตามบ่อยๆ พี่สาว  ฮ่าๆๆ)  ในขณะที่กรูกับเมดกรีดร้อง...จะเอายุนแจโว๊ยยยยยยย！！！  แล้วเหตุการณ์ก็กลับสู่ปกติตามเดิม...เหอๆ  แฟนแคมกรูก็ยังสติลเป็นแฟนแคม..และยังคงสติลเป็นแฟนแคมตาปาร์คอย่างต่อเนื่องอีกล่ะมั้ง  (ฮ่วยยยยยย～!!!) 

หลังจากพวกมันขี่โชว์พาว (ได้ข่าวว่ากรูยังขี่แข็งกว่าพวกเมิงอีก) อย่างสนุกสนานแล้ว...มันก็เตรียมตัวกลับ  เราก็เก็บของร่ำลาโจ๊ก  พร้อมหอบขยะลงมาทิ้งให้ป้า  แล้วก็วิ่งหน้าตั้งไปที่รถ..ทั้งๆ ที่กรูก็ไม่รู้ว่ารถอยู่ไหน  เจ้าของรถอยู่ไหน...หันไปอีกที  พี่ปลากับป้าเฉื่อวิ่งตามมา  ว่าแล้วก็กระโจนขึ้นรถ  กลับลำรถรอท่านเทพ...สักพักใหญ่ๆ เทพก็ออกมา  ได้ข่าวว่าเปิดกระจกเล่นด้วยนิ  แต่ข้างขวาน่ะน้องเซีย..เปิดอ้าฟัง i-pod ล่ะมั้ง (ถ้าดูไม่ผิด)  ผ่านกระจกรถพวกเราไป (ซึ่งพี่ปลาก็อดเห็น  เนื่องด้วยตัวกรูบัง  เหอๆๆ - -")  หลังจากนั้นแก๊งค์ F1 ก็ก่อกำเนิดขึ้น  นั่งรถรอบกรุง..ลัลล้า เฮฮาปาร์ตี้  แล้วรถแม่งก็ติดอย่างสุดตรีนที่หน้า MBK เดินชอปเซเว่น 2 รอบยังไม่เคลื่อนตัว (เทียบเวลาแล้ว นั่งแด๊กหมี่เกี๊ยวหมดไปชามนึงยังไม่กระดิกเหอะ)  กว่าจะถึงโรงแรมดุสิต...ไปถึงแพร์ก็มีเหตุเสียน้ำตา  เนื่องด้วยน้ามันว่า (แต่แม่มันให้ตามได้) กว่าจะเคลียร์กันได้  ไอติมก็หมดไปอีกหลายถ้วยเหอะ (ขอบ่น..แม่งวันนี้ตักลูกเล็กมากกกกกกกกกกกกก～ ผิดกับเมื่อคืนลิบลับ)

นั่งคุยไปคุยมา..ก็ได้ข่าวว่าจะออกอีกล่ะ  เข้าไปเตรียมตัว F1 กันอีกระลอก  และแล้วมันก็ออก..เราก็ออก แต่โดนกัน..งื้อออออออ～ บ้าที่สุด!!!   และแล้วเราก็วนรถรอบกรุงยามค่ำคืนกันเล่น   หาทางไปบุรีธาราไม่ถูกว่ะ  ทั้ง Bug ทั้งร้าน..โทรกระหน่ำกันเข้าไป  กว่าจะไปหาร้านเจอที่พระราม 3  (ได้ข่าวว่าไปหาที่บ้านกลางน้ำอีกสาขามาด้วยเหอะ ถึงได้มาถูก)  ไปถึง..คนดีกันมาก  กระโดดลงวิ่งเข้าห้องน้ำ (ส่วนอิฉันนั่งดูเด็กลอยโคมเล่น)  หลังงจากนั้นก็เดินเนียนๆ ไปหาที่ส่องกัน...อิจฉาคนตัวสูงอย่างพี่ปลากับป้าเฉื่อ  อากาศข้างบนช่างดียิ่งนัก..แต่พี่ปลาน่ารัก อุตส่าห์หาช่องให้เราส่องอีหมีมัน (จูจ๊วบบบบบบ～ ขอบคุณกั๊บ)  ส่องไปเรื่อยๆ จนมันไปเข้าห้องน้ำ  อีนี่ก็เริ่มขี้เกียจยืนล่ะ (สันดานออก)..เดินหามายเมด  ไปๆ มาๆ ตอนที่เขาร้องเพลง Micky หรือไงนี่แหละ..มายเมดโทรเรียกให้เดินขึ้นไปหลังนักร้อง..เราก็เนียนเดินไปหามายเมด  ไม่ต้องส่องจากรูล่ะ..กรูเห็นคุณชองกับคุณนายชองอย่างชัดเป้ง  ก็ยืนมองไป (น้ำลายหยดติ๋งๆ) ได้แต่มอง....คุณนายออร่าแม่งสุดตรีนนนนน  เสื้อกล้ามเว้าซะขนาด..ผิวขาวเนียน  (เมิงทำกรูตายต่ออีกรอบหลังจากยุนโฮทำกรูตายไปแล้ว อิคุณนายแจ)  จนกระทั่งมันจะออก..พี่พนักงานก็กั้น  สต๊าฟสั่งห้ามถ่ายรูป  กรูก็ทำตัวไม่ถูก  ไม่ถ่ายแต่พยายามจะตั้งวีดีโอ..ซึ่งสุดท้ายก็ไม่ทัน เห็นแต่หัวคุณนายแจ (-  -")   แล้วแฟนคลับก็กรูกันออกไป..เราก็เดินเอื่อยๆ ไม่สนใจ...ถ้าตามไปก็คงได้ใกล้แบบป้าเฉื่อกับพี่ปลาแล้ว..แต่ไม่รู้จะวิ่งไปทำไม  วิ่งหารถดีกว่า...วิ่งอยู่ชิดขวาดีๆ แม่งรถตู้จะชน  ได้ข่าวว่ากรูอยู่ขวาสุดๆ ไม่ได้ขวางเมิงเลย  เสือกบีบแตรให้กรูตกใจ  ไอ้ห่านี่!!!

หลังจากรวมกำลังพลกันเรียบร้อย..ผู้หญิงน่ากลัวคนนั้นก็วิญญาณนักแข่งรถ F1 เข้าสิงอีกครา...ขับรถตามไปจนถึงทางด่วน  กรูจ่ายเงินเสร็จแล้ว..แต่รถตู้พวกมันก็คนดี อุตส่าห์จอดรอพวกแฟนคลับให้ครบองค์ประชุม (เพื่อ???)  หลังจากนั้นก็ ฝีตีนใครฝีตีนมัน ล่ะนะ..บนทางธรรมดารถมันติด  แต่บนทางด่วน..ใครมีฝีมือก็คาบไปแดกนะคะ  (^__^)