เพิ่งกลับจากรับปริญญาเมื่อวาน (20 ธันวา)  วันนี้ก็ออกลายตามเดิม (ตามผู้ชาย)...เก็บข้าวของ ถ่ายรูปของขวัญที่น้องรหัส หลานรหัส เหลนรหัสและพี่รหัสให้เสร็จ  ก็ทำพิธีมอบปริญญาให้พ่อกับแม่อย่างเป็นทางการ (เหอๆ)  ก่อนหน้านั้นน้าศรีโทรมาบอกว่า "เอ๊า! กดเงินได้แล้วนะ น้าใส่บัญชีให้แล้ว..ยินดีด้วยสำหรับบัณฑิตใหม่"  สมทบทุนตามผู้ชายของหลานหรือน้า? (ขอบคุณค่ะ)  หลังจากนั้นก็อาบน้ำเตรียมตัวออกไปข้างนอก (เราจะไปดูน้องๆซ้อม...แต่พ่อจะพาไปกินฟูจิ)  สุดท้ายก็เลยขับรถไปรับน้องสาวที่โรงเรียนให้โดดเรียนไปกินฟูจิกัน  แล้วก็รอรับรูปปริญญาที่สั่งอัดไว้ที่ร้าน ต่อจากนั้นก็รีบไปหาซื้อเมมกล้องกับแบตเพิ่ม (สรุปได้แต่เมม แบตของแท้แม่งไม่มี..เซ็งเลย)  แล้วก็ต่อด้วยอัลบั้มรูป...เราอยากได้อัลบั้มน้องหมีรับปริญญา  แต่สุดท้ายแม่ก็ให้เอาอัลบั้มกาว My Sweet Baby (แจจุงคงชอบ..ตัวการ์ตูนช้างเต็มเลย) กับอะไรอีกอันไม่รู้...แต่มันมาจากเกาหลีทั้งคู่  แอบแพงโฮก..เล่มละพันสาม  เราก็รูดปรื๊ดๆ (ลืมไปว่าถ้ารูดเอง..ก็ต้องจ่ายเองซิวะเนี่ย)...แต่แบบรอโทรศัพท์เพื่อน พี่ที่ทำงานดันโทรมาแลกเวร..ให้ตายเหอะกูยังไม่เห็นตารางเวรเลย  (-*-)  แต่ไม่รู้ล่ะถ้าเอสเจมากูไม่รับงานทั้งนั้น

พอซื้อเสร็จก็รีบโทรเรียกพ่อเอาของไปเก็บที่รถ..เพราะแม่เห็นเรามองนาฬิกาหลายรอบแล้ว  แม่รู้ว่าวันนี้ไปทำข่าว(?) showcase กับออม  ก็ไหว้แม่..แล้วเผ่นแน่บ  เดินหารถตู้..กะจะขึ้น BTS ที่หมอชิต..แต่ขืนรอรถตู้จตุจักรกูคงไม่ได้เจอน้องๆ  เลยเปลี่ยนใจไปอนุสาวรีย์แทน..นั่งไปก็หลับตลอดทาง (ยังเพลียจากเดินทางไม่หาย)  จ้ำไปขึ้นมอไซค์แถวพารากอน..มันไปส่งพระพรหม กูต้องเดินย้อนอีก...เพื่อ?????  ไม่ต่างจากกูเดินมาเองเลยให้ตายเหอะ

ไปถึงก็รอออมมาจะได้ไปลงทะเบียนสื่อพร้อมกัน..ระหว่างนั้นเลยเดินขึ้นไปหาฝน โอ้ แตง พี่สุ พี่ตาล พี่หยก และหลินก่อน...หิวน้ำมากเลยเดินไปแบล็คแคนยอน(เพื่อเลี้ยงโกโก้ไอ้แตง)  แล้วถ่ายรูปเล่นดูรูปกล้องพี่ตาลสักพักออมก็โทรให้เดินลงไป..มันลงทะเบียนให้แล้ว  ก็เลยเดินลงไปกับพี่สุ (เพราะป้าแกจะไปหามุมถ่ายคลิป..ส่วนภาพนิ่ง(?)เป็นหน้าที่เรา)

พอลงไปหลังจากแยกกับป้าเฉื่อ..ก็แหวกฝูงชน  เข้าไปยังมุมของสื่อ (ซึ่งตอนหลังโผล่มาจากไหนเยอะแยะก็ไม่รู้..ตอนแรกเห็นนิดเดียวเอง)  แล้วพี่อุ๋ยก็เดินผ่านมาก็สวัสดีเจ๊แกไป  (เจ๊แกก็งงว่าเข้ามาได้ไง..ก็ชี้ๆ บัตรที่ห้อยคออยู่ให้ดู)  แล้วก็ยืนฟังออมคุยกับเพื่อนๆ สื่อออม..สักพักก็ไปหามุม  มองออมตอนทำงานแล้ว..โคตรจริงจังกับงานดีว่ะ (เห็นแล้วอยากทำงานแบบนี้มั่ง..ตอนนี้เบื่อทำงานตรงกับสายตัวเองแล้ว)  ว่าแล้วก็ถ่ายรูปให้สมกับสื่อนิดนึง..ถ่ายรูปแฟนคลับที่นั่งรอ กับ ตอนที่พิธีกรออกมา (ตั้งสองรูป -__-")  ตอนหลังออมมันบอกให้เราถ่ายรูปน้องๆ ห้าคนให้ที เพราะกล้องมัน  zoom out  เก็บน้องไม่ได้เลย (เลนส์น่ากลัวมากมาย..ส่องทีถึงรูขุมขน)

 
HANDS 2008 BANGKOK COUNTDOWN

 
กลุ่มแฟนคลับที่ไปนั่งรอน้องๆ ตั้งแต่หัววัน

 
สองพิธีกรของงาน

แล้วตอนที่น้องๆ มาถึง..อยากเดินไปดู ไปส่องนะ.....แต่บัตรมันคล้องคอ(บ่วงคล้องคอ)  ก็ต้องทำอะไรแอ๊บนิดนึง  ว่าแล้วก็นั่งรอน้องตรงหน้าเวทีต่อไป  หันไปถามเด็กข้างหลังรั้วก่อนว่าพี่บังป่าว? (เพราะว่าก่อนหน้านี้มีน้องมุมขวาตะโกนใส่สื่อเพราะว่าโดนบัง..ใจนึงก็สงสารน้องนะ  แต่อีกใจนึงสื่อก็ต้องทำงานจริงๆ) น้องก็บอกว่าไม่บัง..น้องน่ารักดีว่ะ  แฟนคลับพูดดีๆ ทำหน้าตายิ้มแย้มแบบนี้..โอเคว่ะ (หรือปกติ ฉันเจอแฟนคลับบางจำพวกมากไปหน่อยวะ?)  แล้วตอนที่พิธีกรถ่วงเวลา..ให้แฟนคลับร้องเพลง  กระจุกน้องด้านหลังเรามันก็เถียงกันอยู่ว่าจะร้องเวอร์ชั่นไหน  อีนี่หันไป "เวอร์ชั่นอังกฤษซิน้อง"  น้องก็เออออห่อหมกกับเราเรียบร้อย..ชวนผองเพื่อนร้องเวอร์ชั่นอังกฤษ  อีนี่ก็เป็นสื่อที่ร้อง In your hands  เวอร์ชั่นภาษาอังกฤษกับเขาไปด้วย  (^_^")   ไอ้ออมหันมาบอก "แรงนะแก~"  เหอๆ..นิดนึงน่าเพื่อน  ไหนๆกูก็จะไม่ได้กรี๊ดกับเขาแล้ว (แต่เผลอหลุดรอบนึง..เพราะน้องมันสบตากันแล้วเกิดประกายวิ้งๆ  โฮกกกก~!!)

พอน้องๆ ออกมา...โอ้ววววว~ ให้ตายเหอะ  ออร่าของน้องเควินแรงกล้ามากมาย กลบคนอื่นหมดเลย (จริงๆ ก็บอกไปเถอะว่าแกจำใครไม่ได้เลยมาติกา..ขนาดยูเมะกรูยังจำหน้าไม่ได้เลย  ทำไมหน้าน้องเปลี่ยนป๊ายยยยย?...แอบเสียดาย รู้งี้ตบกล้องวีดีโอจากฝนหรือป้าเฉื่อมาก็ดี..มุมฉันตรงกลางเวที พิงรั้วสบายอารมณ์....แต่เอาเหอะ TZ3 ของเราก็โอเคแล้ว)   แต่แอบชอบฮัสกี้เพิ่มน้องจิ้มลิ้มดี..แต่ไม่เท่าหลานสาว (ชื่อนี้ใช่มั๊ยวะ?  ติดจะเรียกฮัสกิ้นตามดาวกับออมแล้วนะ  เร็วๆนี้กรูคงเรียกน้องว่า(แพมเพิ้ท)ฮักกี้เป็นแน่แท้)  ออกมาพร้อมกับเพลงอะไรก่อนวะ?  จำไม่ได้ (เดี๋ยวรอแทร็กลิสต์จากพี่นุ่นก่อนจะมาอัพเดทอีกที)..เพลง My Girl น่ารักทุกคนเลย  ทั้งเพลงทั้งท่าเต้น...แต่ไม่ใช่เพลงที่ชอบที่สุด  เพลงที่ชอบที่สุดของเราคือ  The lion sleeps tonight  อะไรนั่นแหละ..ที่น้องมาร้อง acapella อ่ะ..ชอบมาก (แต่ไม่ได้ถ่ายคลิป  เสียดาย T^T )

และแล้วน้องๆ ก็ออกมาโชว์ออร่าประชันให้ป้าๆ ตายเป็นแถบ

ขนาดอยู่หลังสุด ยังเจิดจ้าขนาดนี้  o=(>__<)=o

กรุณาดูท่าเกลี่ยปอยผมของน้องเควิน

ใส่ wrist brand เรารักในหลวงกันทุกคนเลย  ~^_^~

ที่รู้ๆ เควินออร่าเจิดจ้ามาก (สิ่งมีชีวิตที่เจิดจ้า) แค่สีผมก็กินขาดแล้ว..ยังมาทำท่าแอ๊บแบ๊วใส่อีก  อีป้าแถวหน้าเวทีจะตายเอานะหลานเอ๊ย~!!!  แล้วท่าเต้นน้องแต่ละท่า....โฮกกกกกกกกกกกก~  ใครก็ได้เอาเด็กผู้ชายพวกนี้ไปเก็บที  ทำไมมันน่ารัก วิ้งๆ บลิ้งค์ๆ กันเยี่ยงนี้ (พี่แจ็คมาอ่านอาจถึงคลั่งตายได้)

   
ดูท่าทางหลานสาวแต่ละรูป...    น่ารักจริงๆ

แอบชอบรูปนี้ เพราะเสื้อ Zen มันเลิ่กขึ้นนิดนึงหลังกระโดดหรือหมุนตัวนี่แหละ

น้องบ๊ายบายให้แฟนคลับใหญ่ entertian ดีแบบนี้..สาวๆ เมืองไทยชอบนะน้อง

หลังจากน้องๆ ร้องไปได้สักพัก (เมมโมรี่กล้องของข้าพเจ้าก็เต็มไปเรียบร้อยแล้ว 1 GB ภายในเวลาไม่ถึง 10 นาทีดี) ก็มาพูดคุยสัมภาษณ์กัน..ซึ่งสัมภาษณ์อะไรบ้าง  ไม่ได้เข้าหูเลย..ถ่ายสะบั้นหั่นแหลกอย่างเดียว  แล้วมาติกาก็สติลมีน้องเควินไม่รู้กี่ร้อยรูปต่อไป 

ขอบคุณมากครับ..ที่มางาน(แต่ง)ของพวกเรา(สองคน)
กร๊ากกกกก...คนอื่นไม่ไหว้เลย (ความรู้สึกช้า) ยูเมะกับเควินขยันไว้..ไหว้สี่ทิศรึน้อง?

ทีนี้พิธีกรให้น้องร้อง acapella  น้องก็ร้องให้ฟัง...โฮกกกกก มันเพราะจริงๆ นะ น่ารักด้วย  The Lion Sleeps Tonight   ตอนที่ได้ยินทำนองดนตรีขึ้น..คิดไปถึง ไฟล์ฮิปโปร้องเพลงใน yutube อ่ะ..เพราะพี่เปิ้ลเคยสั่งให้จิ๊กไฟล์ให้หน่อย  ต่อจากนั้นน้องๆ ก็เข้าหลังเวทีไปเพื่อผลัดเปลี่ยนชุด..สำหรับออกมาในโชว์ชุดต่อไป

ส่วนน้องเควินเสียงก็เพราะ  สวยก็สวย น่ารัก เรียบร้อย  น้องเหมาะกับชุดนี้มากจริงๆ  ไม่น่ารักแต่งไม่ขึ้นเลยนะเนี่ย  แล้วนิ้วน้องก็ยาวเรียว สวยมาก (น้องเคลือบเล็บสีชมพูเหอะ..รักสวยรักงามกว่ากรูอีก) เหมือนน้องคริส..แต่สวยกว่าว่ะ (น้องคริสยังแอบข้อแตกนิดนึง...แล้วฝนบอกน้องคริสสวยแร่ด แต่น้องเควินสวยเรียบร้อย....โอเค ลูกสาวกรูสวยแร่ด  หลานสาวสวยน่ารักเรียบร้อย)....เพลงก็เพราะ ทำเอาไม่ได้ถ่ายรูปเลย เพราะคราวนี้ถ่ายเป็นคลิปเลยเหอะ

 
ไม่น่ารัก ไม่สวย ทำไม่ได้นะสองชอตเนี๊ยะ...ยิ่งรูปขวายิ่งงามแต๊~  (=^0^=)

จากนั้นก็เป็นทีของ Poppin' ออกมาโชว์ลวดลาย...น้องก็เก่งนะ (แต่ว่าเอาแบบไม่ลำเอียงเลยนะ เรื่องเต้นน้องยังสู้ยุนโฮ หรือ ฮยอคแจ หรือแม้กระทั่งด๊องยังไม่ได้อ่ะ)

เท่ห์ซะ~!!

 
จะเลี้ยงน้องกวางตัวนี้  งื้อออ~!!

 
 
น่ารัก..เด็กผู้ชายละอ่อนๆ มันน่ารักจริงๆ  >_<

พอหมดจาก Central World ก็ไปตามกันต่อที่ [V]  แต่ขอโทษ..ไปไม่ทันน้อง  เพราะคนขับแท๊กซี่ไม่รู้ทางแต่เสือกทำเป็นรู้..กรูล่ะหน่าย  ขับก็กวนตีนโคตร  บอกให้เลี้ยวซ้ายสะเออะเลี้ยวขวา..จะเลี้ยวหาพ่อเมิง?  รู้งี้วิ่งไปคันไอ้ออมก็ดี..มันได้เห็นน้องๆ ด้วย  แต่เอาเหอะ..ระหว่างหลงทางก็เสือกเจอเด็กแกรมมี่ซ้อมเต้นอยู่ (แต่กูว่ากูดูไม่ผิดนะออม..น้องมึงนั่นแหละ)  ไปถึงก็นั่งนวดไหล่ให้ออม (ได้ข่าวกูจบเทคนิคการแพทย์  ไม่ใช่กายภาพบำบัดนะเพื่อน)  แต่จู่ๆ ก็ปวดฉี่ฉิบเป๋ง..ไปเข้าห้องน้ำ  อื้อหือ?..สกปรกใช้ได้เลย อี๋~แหยะ!!!  หลังจากนั้น..เราก็ออกจาก [V] กันเพราะไม่รู้จะอยู่ไปทำซากอะไร  ออมก็ลากพาออกไปหาพวกพี่ๆ ของมัน..พอดีพี่ๆ เขาอยู่แถว RCA พอดี..ก็เลยนั่งรถกระป๋องออกไปหน้าปากซอย (พี่คนขับฮากวนตีนได้โล่ห์)  แล้วก็ต่อแท๊กซี่ไปหาพี่ๆ กัน  ระยะทางใกล้นิดเดียว..แต่รถติดฉิบหายเหอะ ขบวนใครก็ไม่รู้ (-"-) 

หลังจากเจอพวกพี่เขา..ขึ้นรถกันเรียบร้อย  ก็มุ่งหน้าไปสุวรรณภูมิ  และคืนนั้นเอง..ไอ้ออมก็ได้ระเห็จบ้านมาอยู่แถวดอนเมือง (เพราะฉันต้องหาชื่อเพื่อนกลับบ้านไปบอกพ่อ)  นั่งฟังวนไปวนมา  ผู้ชายเกาหลี  น้องๆ และกอล์ฟ-ไมค์ (แทบจะเรียกได้ว่าแฟนกอล์ฟ-ไมค์กันทั้งคัน)..พูดถึงก็นึกขึ้นได้  เดี๋ยวต้องไรท์รูปสองคนนั้นอินพิดโลกเมื่อสองปีก่อนไปให้ออม(อีกรอบ)กับดาว

พอไปถึงสุวรรณภูมิ  จอดรถเรียบร้อย...ก็ขนข้าวของที่จำเป็นติดตัวไป (แน่ล่ะว่ากล้องก็คือหนึ่งในของสำคัญ)  แล้วเราก็เดินขึ้นไปหาอะไรทานกัน...เข้าไปซื้อบลูเบอร์รี่ชีสเค้กกับออม  พนักงานถามวันนี้ดาราใครมาหรือครับ?  หันไปมองหน้ากับออม..ดาราไหน? อะไร? ใคร? ไม่รู้เรื่อง  พยายามตีหน้าเซ่อ..ให้มันเซ่อตามกรู (แต่มันก็คงรู้..ว่าตอแหลทั้งเพ)  แล้วก็ไปนั่งกินกันอย่าง(ไม่)เอร็ดอร่อย  ระหว่างนั่งรอ นั่งส่อง นั่งคุยก็โทรไปถามความคืบหน้าจากพี่แตงโม (โคกันได้ดีมาก)  จนสุดท้ายพี่แกก็โทรมาบอกว่าน้องออกมาแล้ว..ตอนนั้นก็ยังคิดอยู่น้องจะไปทาข้าวหรือมาเลย  ก็เลยบอกพี่แตงโมว่า..ถ้าน้องมาสุวรรณภูมิแล้วช่วยบอกทีนะคะ  แต่เนื่องจากขาดการติดต่อไปนาน..เลยโทรไปอีกรอบ  พี่บอกน้องเปลี่ยนรถ (เพื่อ??)  น้องนั่งรถตู้..สต๊าฟนั่งเบนซ์ (โอ้ว~ พ่อเมริง)  แล้วกำลังมุ่งหน้ามาทางด่วนมอเตอร์เวย์  นั่นก็คือกำลังมาสุวรรณูมิ  วางสายสักครู่ใหญ่ก็โทรหาพี่แกอีกว่าเข้าโค้งยัง..พี่ก็บอกเข้าแล้ว แต่โค้งแรกนะ  ก็คุยๆๆ กับเจ๊แกไปเรื่อยๆ จนน้องเข้าโค้งสุดท้าย  นั่นแหละ..alert  แล้วกู  ก็ขอบคุณพี่แตงโมที่เป็นสายตามประกบติดให้

แต่ที่อึ้งก็คือ...น้องเดินเข้ามาแล้วแฟนคลับหลุดเข้ามาด้วยเป็นขบวน  ได้ข่าวว่ายูเมะโดนกล้องแฟนคลับกระแทกหน้า  ทำเอาน้องร้องโอยเลย (แต่ก็เดินต่อไป)  แล้วใครล้มอีกก็ไม่รู้...แต่ที่รู้ๆ ไม่นานมากนักแฟนคลับก็โดนกันออกไป..แต่ก็เห็นยืนกันเรียบร้อยดีนะ  น้องๆ ก็เล่นกับแฟนคลับใหญ่เลย  โบกมือบ๊ายบาย  สวัสดีอะไรให้ด้วยล่ะ  หลังจากน้องเช็คอินกับถ่ายรูปกับทีมงานที่ไทยเสร็จ...ก็ถึงเวลาที่พวกเรารอคอย  รอให้น้องเดินผ่าน ตม. (ถึงไม่ได้เข้าเกทด้วย..แต่กูก็คุ้มล่ะคืนนั้น)

ก่อนผ่าน ตม. ก็ยังอุตส่าห์มารื้อของขวัญดูกันอีกนะ..แต่น้องก็ยังเซอร์วิสดีเยี่ยม  นอกจากจะโบกไม้โบกมือให้ข้างนอกมานานแล้ว  ตอนนี้น้องเริ่มเล่นกับพวกรอส่องน้องแบบพวกเราบ้าแล้ว  ทั้งโบกมือบ๊ายบาย  ทำท่าซารางเฮ  แถมเควินยังส่งจูบให้อีก..เออกูตายครับพี่น้อง!!!  Zen ก็มาชี้ๆๆๆ  ยูเมะกับเควินไขว้มือทำท่า X อ่ะจ๊ะ..สนุกสนาน  (แต่นอกจากกล้องพวกกรูจะส่องน้องแล้ว  กรูก็โดนตากล้องของน้องส่องพวกกรูกลับเช่นกัน)  เซ็นตัวดีไปกระซิบอะไรกับตากล้อง(ภาพนิ่ง)ก็ไม่รู้  แต่ที่รู้ๆ คนที่แรมหลุดไปแล้วคือฮัสกี้..น้องยืนเอ๋อมากมาย  แต่คนนี้เอ๋อไม่ธรรมดา..นึกอยากจะตะเบ๊ะก็ทำส่งขึ้นมาให้ซะงั้น  แถมยังให้เควินทำท่าส่งจูบด้วย..แต่เควินไม่ทำ กลับยกนิ้วมาพร้อม(บีบ)บังคับให้ฮัสกี้ชูมาเหมือนกัน แล้วทำรูปหัวใจส่งมาให้  (>[]<)  

น้องหยอกกันเล่น..พอยูเมะโบกมือบ๊ายบายมา  เควินก็บ๊ายบายมาตามมั่ง (ชอบเลียนแบบคนนี้จริง)  จนค่อยๆ ผ่าน ตม. ไปทีละคนๆ  แล้วคนที่ยังมารยาทงามไม่เปลี่ยนแปลงก็คือเควิน  ขยันขอบคุณมากๆ ไหว้ก่องนะเด็กคนนี้อ่ะ  คนแรกที่เดินผ่านเข้ามาก็คือยูเมะ..แต่ขอฮาหน่อย  น้องยื่นพาสปอร์สเสร็จจะไปยืนข้างพนักงานเลย  ได้ข่าวว่าเขาต้องยืนกันหน้าเค้าน์เตอร์นะน้อง  (ฮ่าๆๆ)   จากนั้นก็ตามไปด้วยเควิน  ฮัสกี้ (คนนี้พอผ่าน ตม. มาก็คึกฉิบหาย มีการมาชี้ๆ พวกกรูด้วย)  ป็อปปิ้น  และเซ็นปิดท้าย  แล้วน้องยังทำให้อึ้งส่งท้ายไม่หาย..นอกจากร่ำลาทุกรูปแบบแล้ว  ฮัสกี้ที่ยืนเอ๋อมาตลอดกลับส่งจูบให้.....พี่หัวใจวายตายค่ะน้องขา  แล้วก็ส่องน้องเดินผ่านช่องไป..เป็นอันจบทริปของจริง

ส่วนรูปประทับใจประจำวัน...ต้องชอตนี้เลย

เควินเดินเข้าไปกอดยูเมะเอง  แล้วตอนกอดเนี่ยสายตามองมาทางกระจุกที่พวกเราส่องน้องอยู่ด้วยนะ (จะสื่ออะไรคะ?)  แต่พอเห็นทุกคนก็พร้อมใจกรีดร้อง  อีนี่แทบทำกล้องหลุดมือ  o[]O  น้องเล่นอาร๊ายยยยย~  แต่ฮายูเมะมันสลัดเควินออกทันทีพร้อมหน้าตาแบบว่า...นะ (เควินเองก็ฮา..อย่าว่าแต่น้องฮาเลย  ซีอีโอของน้องก็ฮาอยู่ด้านหลังที่มันเล่นกันเหอะ)   พี่สุบอกว่าถ้าพวกเธอไม่กรี๊ดยูเมะอาจกอดตอบก็ได้...คงไม่ใช่ล่ะมั้งเจ๊  ก็นะสายตายูเมะมันเหมือนใครวะมากอด?  พอหันไปเจอก็ตกใจ...ผละออกทันที  ฮ่าๆๆ

หลังจากนั้นก็นั่งสักแป็บ..แล้วก็ลุกออกกันมา  เราก็ตามพี่ปุ๊กออกมา  มาถึงพนักงานมันพูดแซวๆ ว่าจ่ายคืน 400 ทิป 100 บาท  พี่ปุ๊กก็บอกไม่ได้..แลกมากกว่านั้น  ส่วนเราก็..ไม่ได้กินไปมากกว่านั้น  แล้วผ่านพี่ปุ๊กไป..ถึงคิวเรา  พอเช็คยอดเงิน  มันก็ถามอีกว่ากินอะไรครับเนี่ย?  เราก็บอกบลูเบอร์รี่ชีสเค้กกับน้ำ...มันก็(กวนตีน)ว่า "โฮ้วว ทานกันด้วยหรือนี่?"  เอ๊ะ!? มึงจะหมายความว่าไงวะ? หน้าตากูไม่มีปัญญาแดกขนาดนั้นเลยหรอ? (ได้ข่าวว่าก่อนมาพ่อก็เพิ่งให้เงินกูติดตัวอีกหมื่นนึง)  เราก็เลยสวนว่า "อ้าว? ทำไมล่ะ..อยากกินก็ต้องกินซิ"  อีกอย่าง..ฉันไม่ไปนั่งฟรีๆ หรอกน่า..ฉันมีมารยาทพอโฟร้ยยย~

ลงมานั่งรอให้ครบองค์ก็เดินกลับไปที่รถ...แล้วมุ่งหน้ากลับบ้านกัน (พร้อมเม้าท์เรื่องผู้ชายต่อ)  ฮาเรื่อง Ring Pop ว่ะ...แสดงว่าที่เกาหลีไม่มีของแบบนี้  น้องถึงเอาใส่นิ้วแล้วไปอมๆ..แต่พอเห็นว่ามีแฟนคลับเห็นจากรถอีกคัน ก็รีบถอดออกจากนิ้วใหญ่เลย ฮ่าๆๆ  น่ารักดีว่ะ  คนแรกที่โดนปล่อยก็คือพี่หน่อย  พอพี่หน่อยลงก็พุ่งไปเอาของหลังรถกันมา...ฮาได้อีก เปิดซีดี Xing Star ของออมไม่ได้ มันขึ้น error แต่พอแกะของเราเปิดกลับเล่นได้...แต่เล่นได้ไม่ทันไรเราก็ต้องลงที่จตุจักรแล้ว  ก็มีเรา ดาวและสตางค์ลง...แยกย้ายกันกลับ  เรากับดาวกลับทางเดียวกัน  ก็เลยนั่งแท๊กซี่แล้วดาวก็ลงตรงตลาดใหม่  จากนั้นเราก็นั่งรถเข้าบ้านเรา..พ่อโทรมาพอดีกำลังอยู่หน้าปากซอยเลย  ไม่อยากจะบอกว่าขับรถได้ชวนอ้วกมาก  เร็วแต่ไม่นิ่มเลย

วันนี้เป็นการตามผู้ชายที่กลับบ้านเร็วที่สุด เที่ยงคืนหกนาที..เข้าบ้านเรียบร้อย

ส่วนของขวัญรับปริญญาที่จับต้องได้ของวันนี้ก็คือนี่เลย....
คุ้มค่าอย่างมากมาย  โฮกกกกกก~

หมายเหตุ   กรูก็ไม่ได้พัดเช่นกันไอ้ออม..รูปนี้ไปจิ๊กป้าเฉื่อมา ขี้เกียจถ่ายเอง  ที่ถ่ายเองมีแค่รูปถุงรูปเดียว (แบล็คกราวน์ด้านหลังเป็นช่อดอกไม้รับปริญญา)....สรุปคนอื่นที่เป็นแฟนคลับได้  แต่เพรสไม่ได้ว่ะ (เท่าที่สังเกตดูนะ)

Special Thanks

  ออม --> สำหรับของขวัญรับปริญญาสุดแสนประทับใจและคุ้มค่ามากมายในครั้งนี้  นอกจากจัดการเรื่องให้แล้ว..ยังหอบหิ้วข้าพเจ้าไปไหนมาไหนด้วย  จนจบทริป  ^o^
  พี่สุ ฝน โอ้ พี่ตาล แตง พี่หยก หลิน --> ขอบคุณที่เป็นเพื่อนนั่งคุยกันรอเวลากว่าน้องจะมาแสดง
  พี่ปุ๊ก พี่หน่อย ปอ ดาว ป่าน สตางค์ --> สำหรับการตามปู้จายหลังโชว์จบจนกระทั่งจบทริปของแท้  รวมถึงเรื่องฮาๆ บนรถระหว่างตามและกลับ พร้อมทั้งทำเลสวยๆ (กับขนมที่ไม่อร่อยเลย...สู้เลอคองคอร์ดก็ไม่ได้ ขอยืนยัน)
  พ่อ & แม่ --> ถึงแม้จะบอกหอบผ้าไปนอนสุวรรณภูมิเลย  แต่ก็ยังยอมให้เราไปดูไปตามน้อง (ฉลองรับปริญญา) แล้วยังยืนรอเรากลับบ้านมาอีก  ^3^