เปลี่ยนบีจีและของตกแต่งบลอคใหม่..แต่ลุคคล้ายๆ เก่า(?)

ตอนนี้อยากได้ธีมบลอคที่เรียบง่าย สบายตา

จริงๆ ตอนแรกอยากได้เป็นธีม Feathers ซะด้วยซ้ำ..(แต่ไม่มีปัญญาทำ)

ไปนั่งหารูปขนนกที่ร่วงลงมา(แบบหิมะตก)สวยๆ หาไป..หามา ได้รูปนี้มา

ชอบอ่ะ..มัน เรียบ แต่ มีความหมายในตัวของมันเอง

เราไม่รู้ว่าคนทำรูปนี้ออกมาเขาคิดอะไรอยู่ตอนที่เขาทำ

(รูปที่เขาทำ ไม่มีข้อความ Think with your heart หรอกนะ)

แต่เราซึ่งเป็นคนดูผลงานของคนทำ..เรารู้สึกว่าทางเดินของคนเรามันก็มีอยู่แค่สองทาง ดี และ ชั่ว 

ก็เหมือนกับป้ายบอกทางนั่นแหละ  ทางหนึ่งไปสวรรค์ อีกทางไปนรก 

มันก็ขึ้นอยู่กับว่า เราจะเลือกเดินทางไหน

ทุกสิ่งทุกอย่างมันอยู่ที่เราเลือกที่จะทำ เลือกที่จะเป็น

 

Think with your heart . . .
for The way that you will be choose

 

หลายคนคงบอกทำไมต้องคิดด้วยหัวใจ? ทำไมไม่คิดด้วยสมอง

เคยคิดสงสัยแบบนี้เหมือนกัน..แต่ลองคิดดูดีๆ อีกที 

การคิดด้วยสมอง..บางครั้ง มันก็คิดคำนวณถึงผลได้ ผลเสีย ผลกำไรและขาดทุน

ไม่รู้ซิ..บางทีการคิดแบบนี้ มันก็ทำให้คนเห็นแก่ตัวได้เหมือนกันนะ

แต่ในทางกลับกัน  การที่คิดด้วยหัวใจ..หรือจิตใจนั้น

ถ้าพื้นฐานมันคิดแต่สิ่งที่ดีแล้ว..คงยากที่จะเลือกหนทางที่ชั่ว

แต่หากพื้นฐานจิตใจและหัวใจมันชั่วอยู่แล้ว..หนทางที่เลือกมันน่าจะเป็นทางไหนล่ะ?

 

ถามใจคุณดู ว่าสิ่งที่คุณจะเลือก..มันคือสิ่งที่ดีหรือชั่ว

แล้ววันนี้คุณได้ใช้หัวใจในการคิดเลือกหนทางเดินของคุณแล้วหรือยัง?

.

.

ช่วงนี้มีอะไรให้เราคิดเยอะจังแฮะ (หรือที่จริงแล้วอาจจะไม่มีอะไรเลย แต่เราคิดเล็กคิดน้อยไปเองล่ะมั้ง)

บางครั้งการมองข้ามอะไรไปซะบ้างก็คงจะดีเน๊อะ?

แต่ก็อีกนั่นแหละ นิสัยเสียๆ ของเรามันทำให้มองข้ามไม่ได้ซะที

"บางทีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ไร้สาระ ก็ควรจะทำเป็นมองไม่เห็นไปบ้าง ถ้าคิดจะทำการใหญ่"

พี่คะ..คำพูดนี้ที่พี่สอนนุ่น นุ่นยังทำไม่ได้สักทีเลยค่ะ

บางทีเราอาจจะไม่เหมาะกับการคิดการอะไรใหญ่ๆ อาจจะเหมาะกับการเป็นเด็กตัวน้อยๆ ต่อไปล่ะมั้ง

แต่ตอนนี้สิ่งที่คิดอยู่ในหัวมีอยู่แค่ว่า

"ถ้าในสังคมทุกวันนี้ไม่มีคนเห็นแก่ตัว หรือเห็นแก่ตัวให้น้อยที่สุดได้ก็คงดี"

ทำไมยิ่งโตเป็นผู้ใหญ่ ความเสียสละ ทำอะไรเพื่อส่วนรวมมันถึงได้ลดลง

ทำไมความเห็นแก่ตัวมันถึงค่อยๆ พอกพูนขึ้นล่ะ?

สังคมที่กว้างขึ้น..มันบ่มให้คนคิดเป็นกันแต่แบบนี้หรอ?

ถ้าอย่างนั้น..เราขอกลับเข้าไปอยู่ในสังคมรูหนูเล็กๆ เช่นเวลาอยู่บ้านจะได้มั๊ย?

บางทีการเจออะไรแบบนี้บ่อยๆ มันก็ทำให้ท้อแท้ แย่ และเบื่อหน่ายเหมือนกันเน๊อะ?

1 ปีเนี่ย..มันจะนานเกินไปมั๊ย?  สำหรับพลังชีวิตเฮือกสุดท้ายของเราที่เหลืออยู่

อยากเจอเพื่อนเก่า..ทั้ง TB19  MT7NU

อยากพบหน้าสมาชิกเรือนหอบอมด๊อง..ฝน ไอ้แตง ไอ้โอ้ พี่ตาล ป้าเฉื่อ ฯลฯ

ไอ้น้องแตง ฝน พี่ตาล..เจอคราวหน้าเค้าจะไปกอดให้หนำใจเลย 

โดยเฉพาะไอ้แตง..ต้องกอดแรงๆ กว่าอีกสองคน(ที่บอบบางกว่า)

รักพวกแก และ เจ๊ๆ นะ  (^3^)

 .

 .

อ่านบลอควันนี้ งง กันมั๊ย?

อืม~! ถ้างงก็ช่างมันเถอะ  เราก็แค่พล่ามไปเรื่อยตามที่คิดก็เท่านั้น