ต้องรีบมาอัพถึงฟิคเรื่องนี้ เพราะเพิ่งอ่านจบ(อีกรอบ) เมื่อคืนนี้..อารมณ์มันยังคงอยู่ (ก่อนจะลดลงไปเพราะต้องไปอ่านเรื่องอื่นต่ออีก อิอิ) เรื่องของเรื่อง..เพราะป้าเฉื่อบอกว่าฟิคเราเรื่องนี้อยู่กับป้า แต่วันไปดูโชว์ของประเทศฝรั่งเศสป้าแกไม่ได้เอาไปคืนเรา พอดีวีคที่ผ่านมาขึ้นไปไหว้พระธาตุช่อแฮ เลยแวะกลับพิดโลก ไปหอพี่เปิ้ล..เลยไปสอยฟิคของป้าแกมาอ่านก่อนด้วยความอยากอ่านจัด (พอดีตอนนั้นซื้อเหมือนกันทั้งเราทั้งพี่เปิ้ล เลยโชคดีไป)

.

.

คิมแจจุงจิตแพทย์ผู้ที่รักครอบครัวมาก จนต้องตกกระไดพลอยโจนแปลงร่างเป็นสาวสวย(ถึก)เพื่อแต่งงานกับจุงยุนโฮ คุณชายจากตระกูลรองเพียงเพราะครอบครัวของเขาติดหนี้สินอยู่ และพี่สาวที่จะต้องเป็นเจ้าสาวตัวจริงกลับมาหนีหายไปเสียนี่ แต่ที่เลวร้ายสำหรับแจจุงมันคือคนที่จะเจ้าบ่าวของเขา..เจ้าบ่าวของเขา มันคือคนที่เขาเคยสารภาพรักตอนสมัยเรียนมหาวิทยาลัย แล้วโดนหักอกกลับมาอย่างไม่มีชิ้นดี แล้วที่แย่ที่สุดคือ..การแต่งงานนี้เปรียบเสมือนธุรกิจอย่างหนึ่งระหว่างยุนโฮและแจจุง โดยที่มีการทำสัญญาว่าจะอยู่ร่วมกันเป็นระยะ 1 ปี หลังจากนั้นก็ต้องหย่าจากกัน แต่เพราะเวลา 1 ปีนั้นมันทำให้เกิดเรื่องราว เศร้า ทุกข์ สุข และความทรงจำหลายๆ อย่างต่อพวกเขาทั้งสอง รวมถึง ความรัก ที่ก่อกำเนิดขึ้นมาทีละนิดทีละน้อย แต่ในเมื่อมันครบเวลาตามสัญญาแล้ว พวกเขาจะทำอย่างไรต่อไปกับเส้นทางรักของพวกเขา จะตัดใจปล่อยคนที่รักไปได้หรือ?

 

คิมจุนซูผู้ที่รักและจงรักภักดีต่อปาร์คยูชอน คุณชายจากตระกูลใหญ่บุคคลที่เป็นสามีของเขาผู้ซึ่งไม่เคยมองเห็นเขาในสายตาแม้แต่น้อย หากสายตาของคุณชายจากตระกูลใหญ่กลับมีไว้เพื่อคุณชายจากตระกูลรองเท่านั้น แม้จุนซูจะเพียรพยามทำทุกอย่างเพื่อยูชอน แต่เขากลับไม่เห็นค่าของความดีนั้นแม้เพียงสักนิด หากแต่มันกลับทำให้ยูชอนรู้สึกรำคาญใจยิ่งนัก แต่ในความรำคาญใจ ไม่พอใจนั้น ก็เริ่มมีความรู้สึกอีกอย่างค่อยๆ งอกเงยขึ้นมา เพียงแต่ถ้าเจ้าตัวตั้งใจที่จะค้นหาความรู้สึกนั้นอย่างจริงจัง..เรื่องมันคงจะไม่สายจนเกินไป แต่ในความเป็นจริงแล้วยูชอนกลับหลอกตัวเองอยู่ร่ำไป แล้วเหตุใดเลยที่จะรู้ซึ้งถึงความรู้สึกอันนั้น..จนกระทั่งเขาต้องสูญเสียจุนซูไปจากชีวิตเขา เมื่อนั้นเขาถึงได้รู้ตัวว่า เขารักจุนซู ไปเสียแล้ว..หากแต่ว่ามันเป็นการค้นพบความรู้สึกที่แท้จริงต่อคนที่รักเขามากเมื่อสายไปเสียแล้ว เขาจะทำอย่างไรเพื่อฉุดรั้งจุนซู เพื่อให้จุนซูยอมใจอ่อน ให้อภัยเขาและยอมอยู่กับเขาต่อไป

ชางมิน ป่าป๊าของยูชอน รักลูกชายมากแต่ก็รักลูกสะใภ้(ยิ่งกว่าลูกชาย)เช่นกัน ใครจะรู้ว่าคนที่แสนใจดีและอ่อนโยนคนนี้จะมีความลับที่ต้องปิดบังแอบซ่อนไว้แม้กระทั่งลูกชายสุดที่รักของตัวเอง ก็แน่ล่ะ..ใครจะกล้าไปบอกว่ามีรักใหม่กับ(ว่าที่)นักเขียนนิยาย แถมคนคนนั้นยังเป็นผู้ชายเสียด้วย..ชื่อของเขาคือ ซีวอน

.

.

อ่านกี่รอบก็ร้องไห้สงสารจุนซูทุกรอบเหอะ (เอ๊ะ? หรือจริงๆ แล้วฉันสงสารยูชอนกันแน่?) แล้วก็ร้องไห้ตอนแจจุงรู้ความหมายของดอกไม้เหอะ อ่านแล้วมันเศร้า  (T^T)

คำพูดในเรื่องนี้ที่โดนใจเราที่สุดคือ อย่าแต่งงานกับคนที่คิดว่า "อยู่ด้วยได้" แต่ให้แต่งกับคนที่คิดว่า "ขาดไม่ได้" โคตรจะโดนใจ อ่านประโยคนี้แล้วทั้งสะเทือนใจ(สงสารจุนซู) ทั้งสะใจ(อีตาปาร์ค) อ่านแล้วน้ำตาไหลพราก (จริงๆ นะ)

ไม่น่าเชื่อว่าอีตายุนมันจะอ่อนโยนขนาดรู้ความหมายของดอกไม้ แล้วเลือกมาแต่ดอกความหมายกินใจทั้งน๊านนน มอบให้แจจุงทุกเดือน..จนครบปี ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้มันเป็นไอ้หมีโฮก..เชี่ย เลว ได้อีก..แกล้งแจจุงสารพัด

ชอบตอนที่ยุนมันเรียกให้แจจุงกลับมาหามัน รีบไสหัวกลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ เอิ่ม..ได้ข่าวว่าแจจุงอยู่อเมริกานะหมี มึงพูดเหมือนแจจุงมันออกไปซื้อของแค่เซเว่น..ให้ตายเหอะ

แต่ฟิคเรื่องนี้มีข้อเสียที่ร้ายแรงที่สุด (สำหรับเรา) คือ พิมพ์ผิดเยอะมาก แต่อย่างน้อยก็ไม่ใช่ภาษาวิบัติ เพราะฉะนั้นยังทำใจในส่วนนี้ได้

โดยรวมแล้ว..สรุปว่าอ่านเหอะ คลายเครียดได้ดีนะเรื่องนี้ อย่างน้อยมันก็เป็นเรื่องแรกของนามิที่แหวกแนวเอามาตลกซะ ภาษาก็ห่านๆ กำลังพอดีๆ ส่วนฉากก็ลดปริมาณลงมาหน่อย พอดีๆ ไม่เอียนเกินไป เน้นไปที่บรรยายความรู้สึกนึกคิดของตัวละครซะมากกว่าจะบรรยายฉากนั้น เราชอบแบบนี้มากกว่านะ..อ่านแล้วรู้ถึงอารมณ์ตัวละคร แต่ไม่ใช่มีแต่บทพูดบทสนทนา หรือมีแต่บรรยายแทบไม่พูดจนเป็นละครใบ้ มันเป็นอะไรที่กำลังพอดีๆ นะเราว่า..ถึงแม้ภาษาจะไม่สละสลวยก็ตามเหอะ แต่มันก็มีคำพูดดีๆ หลายประโยคอยู่ในเรื่องด้วย และที่สำคัญ สนุก ถึงได้แนะนำให้อ่านอย่างน้อยก็คลายเครียดดีนะ  ^___^